Diamantstad

»Tante Reggie,” zei-ie toen en z’n grijze oogen keken star van lichtenis door de tullen gordijntjes naar de in kou gebleekte binnenplaats: „als ’t zoover met mijn is gekomme, as ’k ^?n kind heb, zal ’k 't éérst van de mènschen leeren, ’r God laten zoeken, zélf, zélf — buiten — altijd buiten — niet in ’n kerk...”

»Niet in ’n kerk/ praatte ze: »zonder kerk, kén ’t nie. Als God ons niet uitverkoren had, uitverkoren, zouen we ’t niet tegen verdrukking en rissches hebbe uitgehouen.. .* »Uitverkoren!”, lachte hij, de heele jodenbuurt met ’r ellende voor zich ziend: »uitverkoren! Al voor eeuwen heit Spinoza zoo helder as glas gezeid dat negers en kaffers zoo goed zijn uitverkoren as wij ..

»Wié heit dat gezeid?” —, vroeg ze, prettig-ge-moedelijk.

»Spinoza/ herhaalde hij kluchtig. En onmiddellijk lachte hij onbedaarlijk dat de tranen over z’n wangen liepen, want met ⁷n gezellige knabbeling van ’r kaken, alsof ze an ’t spreken waren over de sjabbessoep van Essie of Soortje, vroeg ze nog eens:

»Spiè-nooze — Spiè-nooze — is dad-de neef van Mierande die in kouse doet?”

»Nee/ zei hij na-lachend; »hij is lang dood — heit driehonderd jaar gelejen geleefd. Geen stuk van ⁷t oude testament heit-ie heel gelaten. ..”

»Daar most-ie zich over schame.”

»Ja! Of-die!”, lachte Eleazar, de peer uit de lamp lichtend en voorzichtig de petrolie uit de oude azijnflesch overgietend. De hals van de flesch lachte mee, rinkelend tegen de opening der peer.

»Wat doe je an de lamp?” —, vroeg ze.

»Bijvuile — 'k heb olie meegebracht.”

»’t Ouwe testament/ praatte ze: »heit-ie daar-van rissches gezeid? Hoe kén men dat? En was dat’n jid?” »Ja — ’n mooie jid — haast zoo mooi as Christus ’r een was ..! ”

»Dat begrijp ’k nie — dat gaat ’r bij mijn nie in. Zal ’n jid zijn eigen geloof op de tong brengen? Dat bestaat nie. Vroeger zou-die gesteenigd zijn...”

15    225