Diamantstad

de ooren gestompt, vergat ’r eten, ’r drinken, bleef den heelen avond stil, de avonturen der helden en heldinnen in genieting herkauwend, ’t Was zoo erg geworden, dat ’r vader, nijdig om ’r bleeke kleur en 'r rooie oogen, geen centen meer gaf om boeken te halen. In ⁷r ziekte hadden    ze ’r    met    romans vertroeteld. Geen dag    ging

voorbij    of ze    las    op ’r bed als ze niet te moe    was.

Soms als ze machteloos ’t boek liet glippen, als elk 'r te veel was, 't praten ’r hindere^ wou ze nog van ’n historie weten, zat Juda voor ’t bed, brabbelde 'n stuk, half-begrijpend en slaperig. En als-ie voorzichtig ophield, blij dat-ie mocht uitscheiden, na ’n harden dag arbeid, of als-ie geeuwend de lectuur stopte* zei ze zachies: »verder/ Had ze ’n goeieili dag, ’ndag van veerkracht, dan schoof ze ^?n stoel dicht paar ’t raam, las tot    ’r wangen    rood werden, ’t Mocht niet, ’t    vermoeide te veel    zei    de dokter — as-ie weg was, begon

ze opnieuw. De verhalen van Scott, de romans van Dickens, Paul de Koek, Eugène Sue en Dumas had ze in vertaling verslonden. Vandaag, even alleen, ziek van ’n nacht die in kuchen en hoesten voorbij was getraagd, had ze niet kunnen lezen, ’t Zitten was ’r te veel. Als in doods-besluiping hing ze achterover, dön mond gevierkant, de lippen bleek als ’r huid.

De handen om de knie geslagen, keek-ie

de kamer doorstarend, als ’r oogleden op^n kwijnden, 't Kacheltje brandde. Op de plaat stond ’n steenen kan met schokjes-schuddende koffie. Bij den kolfenbak lei ’n poes als ’n wolprop gekrinkeld.

»Ken ’k je met wat diene?” —, vroeg-ie, meenend dat ze ’t benauwd kreeg.

„Nee,” zei ze: »je mod-’t nie kwalijk neme — as ’k — as ’k zoo zit — ’k bin te moe om të kletsche.” »’k Weet ’r alles van,⁹ zei hij, pogend 'r op të vroolijken: »'k ben ’r zelf is naar an toe geweest — met'|t zelfde ..

»Jij!*, glimlachte ze mat, met ’n toon vin hoe-ken-dat — hoe ken dat met jou die zoo gezonq ben.

»’k Heb ook in ’n gasthuis gelegen — oök met iets an me longen — en ^?k ben besser gewordeh.*

206