Trinette

122

Taai als ’s hond, kwam hij weer op ’tzelfde neer.

.... „’k Lust jou niet voor vrijer! . .. Daar!”

Nijdig smeet hij de peenbossen op den grond.

.... „Verdomme!”....

„Vloek maar!... Heb je nog wat? .... ’k Ga an de wasch....”

,,’k Hè-je gewaarschouwd ....”

„’t Is gelogen!”

„. ... Strakjes zeg ’k ’t an je tante.... D’r gaat ’n brief naar huis .... Je moeder hoort ’t.. . . En je mot terug — ” Trinette bleef als versteend. Hier hielp geen ontkennen .... Goeje God als Romaine ’t hoorde!... . De pastoor!

’n Reusachtige angst doorflitste haar .... Dat mocht niet____

Gister had ze nog opgeruimd geschreven .... Als ze dat hoorden! .. . .

„Maak me niet ongelukkig!” ....

„Begin je nou bij te draaien?”

„ Zeg ’t niet!. . . . Zeg ’t niet!”....

„Bè-je bang dat je moeder ’t hoort?”

„ ... . Nee .... maar Romaine .... Ach toe doe ’t niet!... ’k Meende ^?t straks zoo kwaad niet. . . . ’k Vin je wel grappig .... Zeg ’t niet! ”

Hij had ’n boosaardig vermaak in haar angst.

.... „Heb je nog zóo gewaarschouwd niet alleen met

Frans uit te gaan... . Weet je waarom je tante ’tdee?____

Hè-je dat niet begrepen, stomme meid? .... Vatte je niet____

dat ze je graag liet vrijen.... omdat.... omdat ze bang was voor me?. . .. Nou, gaan we Zondag?”

„’k Durf niet voor Frans. ...”

,,’k Hè-je toch gezegd, dat-ie genoeg van je heeft. ...”

„’k Wil ’t 'm eerst vragen ”

„Goed dan .. ..”

Onrustig draaide hij op den grond. Als ze ’t vroeg, zou ze merken, dat hij ’t laatste gelogen had.... Wat verspeelde hij? Hij zou ’t ’r maar op an laten komen.

Met gebogen hoofd, bleek, ging ze heen.