Trinette

iiQ

„Zoo’n haast, zeg?”

„Ja, bonjour!” . . .

„Hé! Hé! .. . ’k Loop zoover mee!”

Een stilzwijgen.

... „Zeg.... die nicht van jou is ^?n mooie meid.”

„Wie . .. welke nicht?”

„Nou, Trinette.”

„Ja ... hum . .. .”

„Jij bent kort angebonden vandaag...”

„Ja .... Nou, bonjour!” . . .

„Godverdoom wat hè-j’n haast.... Ik mot toch jouw weg

uit ”

„Loop dan door!” . . .

Weer ^yn stilzwijgen, alleen de ploffende passen der twee mannen.

.... „’t Is ’n slimme heks...”

„Wie?” ....

„Wie?. .. Wel waar hè-’k ’t over? . .. Trinette ... Ze gunt iemand nog geen zoen!” ....

„Zoo?”....

„Dat zei jij ook wel weten, hè?”

Frans lachte geheimzinnig, keek spottend z’n medeminnaar aan :

... „Ze kijkt d’r lui d’r op an, begrijp je . . . .”

. . . „Da’s larie! . .. Jouw druiven zijn net zoo zuur als de mijne!”

„Poeh!”____

Ja, poeh!”----

„ Wil ik j’s wat zeggen .... Trinette is ’n lollige meid — ’n leuke meid!.... Als ’k genoeg van d’r heb .... zal ’k je waarschuwen, hoor!”

.... „’k Heb jóu noodig!” ....

„Vraag d’r maar ’s of ze zich Zondagnacht met me geamuseerd heeft. . . .”

„Bluf!” ....

„Geloof je ’t niet?. .. . Ook goed!”