Trinette

99

’n stoel rond te dragen waarop ’n wanhopig mager mannetje zit.

De tent dreigt in te storten onder den wervelwind van bravo’s. De grond dreunt.

’n Oogenblik pauze. De arena wordt gladgeharkt. De worstelaar zal optreden. Trinette draait onrustig op de bank. Gonne is verdiept in z’n schetsboek.

Weer schatert de muziek.

Alberto Fratelli verschijnt. Enkelen uit ’t volk juichen.

Frans heeft ook ’n vleeskleurige tricot om de gespierde beenen. Z’n bovenlijf is geheel naakt, ’n Leeren riem is om de heupen gesnoerd. Hij is bleek. Trinette durft ’m niet aanzien.... zoo vreemd.... zoo naakt.

Zwaar is de borst gebouwd, met groote spierplooiingen. Z*n armen zijn éen biceps, éen pootige stevigheid, ’t Vel glanst van vet, rood door wrijving.

Bonnat volgt hem. Wie zich met Fratelli meten wil?____

Honderd franken! .. . honderd franken!

Op een der bovenste banken komt beweging. Men maakt plaats.

’n Dikke ferme jongen ploft in de arena. Hij heeft zich ontkleed, draagt alleen nog z’n broek.

Goeje God!....

Frans neemt ’m bedaard bij de heupen, ’t Zand stuift. De jongen wringt zich wanhopig. De oogen van den worstelaar fonkelen. Nu heft hij de tegenpartij met den eenen arm om ’'t middel. Met den anderen duwt hij woest tegen ’t hoofd — ’t lichaam van den dikken jongen zweeft in de lucht, bonst met ’n smark neer in ’t zand.

Als ’n tijger springt Frans op zijn prooi, drukt de twee schouders op den grond.

⁹t Volk blijft stil.

Maar ’n paar schreeuwen.

Er gaat ’n vijandige rilling door ’t gebouw.

Frans toont te veel zijn kracht.... men zou ’m graag vernederd zien.