Trinette

gó

„Elle est jolie,” fluistert Mariette, zoo hard dat Trinette ’t verstaat.

Paf! De kurk vliegt omhoog. De champagne bruist in de glazen. Men stoot aan. Trinette amuseert zich kostelijk, ’t vocht gloeit haar door ’t bloed. Souple presenteert ciga-retten. Mariette steekt er een op.

„Kom,” zegt Souple.

Trinette neemt er ook een. Ze schatert van pret, spuwt kleine rookwolkjes weg, tot ze zich verslikt en Gonne haar proestend van ’t lachen op den rug klopt.

Nu beginnen Souple en Armand een gesprek. Waarom Gonne niet eens bij hem op is komen loopen ? . ... Hij heeft ’m in geen maand gezien. Of hij morgen kan ? .. . . Hij wou ’m de schets van ’n nieuwe schilderij toonen .... ’n subliem idee .... De smart troost zoekend in ’t woud .... Mariette poseert.... Gonne kent ’t mooie lichaam .... Hij heeft ’n magnifiek lichteffect verkregen . . . . ’t Vleesch kleurt prachtig op den achtergrond.... Geen banaliteiten .... Hij hoopt klaar te zijn voor de September-tentoonstelling in den Cercle.

Gonne vertelt van z’n reis in de Ardennen .... Hij verveelt zich de heele week.... ’n kleine compositie.... maakwerk waarmee hij duizend franc verdient.... Hij haat ’t kleine werk.... ’n Artist moest nooit voor geld hoeven te werken.

Mariette luistert onverschillig. Ze kent die gesprekken.

Souple wil ’n tweede flesch bestellen, maar Armand staat op. Hij wil niet dat Trinette te laat komt. Ze kijkt ’m dankbaar aan.

Souple en Mariette blijven zitten. Gonne heeft weer den arm van 't meisje genomen, drukt dien tegen zich an. Hij wil haar nu niet terughouden, maar ze moet hem komen opzoeken Rue de Trèves.

Daar is Bonnat.... Hij zal even mee naar binnen gaan .... vraagt om ’n zoentje. Ze weigert niet. De champagne jaagt koortsachtig door ’t bloed. Net als Frans omhelst-ie