Duczika

neeren, ongefrankeerd — en nog ’n poos babbelden ze na over 't incident, dat den student in ’t begin 'n hartklopping bezorgde.

Den volgenden dag ging Duczika voor 't allereerst uit. 't Was 'n zonnig-behaaglijke morgen van dat ongekend-lange droog-dorre seizoen. Licht duizelig stapte ze door de stoffige straten naar 't „Wasche-Maass-Atelier”, waarvoor ze meer had gewerkt. De vrouw was vroeger een van de toeziende chefs in ’n wereld-magazijn in 't centrum geweest, had zich gevestigd, toen ze door 'r liaison, die zich verloofde, voor tien duizend Mark contant af werd gekocht, en had op haar beurt *n aan 't mode-atelier ver-knochten man getrouwd, die als geen tweede etaleerde, geen voeringsnipper ongebruikt liet en zich voor de drie kinderen uitsloofde. De werkplaats lag voor aan de straat. De meisjes zaten achter de machines, dadelijk bij de uitstalling. Zomer en winter fabriceerden ze „Brautausstattungen in vornehmster Ausfüh-rung”, „Luxus-Wasche” en blouses. Op de spiegelruit, voor 't tot 'n zwaan gemodelleerd stuk satinet, de kanten blouses en de vaas met imitatie-chrysanten, stond de firma-naam R e g i n a H e r o 1 d — hij heette Mayer Cohn. De pui hadden ze voor eigen rekening laten moderniseeren, in 't achterkantoortje met z'n glazen beschot, hield Mayer Cohn toezicht op *t clubje in den winkel, als Regina Herold afleverde of voor 't huishouden zorgde. Vandaag was ’t 'r niet zoo in de puntjes, niet zoo geordend als gewoonlijk, omdat Mayer Cohn 'r zn Zondag aan besteed had de wanden opnieuw met effen rood papier te behangen, en ie eerst vanavond, als de meisjes om zeven uur vertrokken, 't niet klaar gekregen brok, dat ’r nu met z’n ondergrond van kranten onoogelijk uitbrak, verder gereed kon plakken. Toen Duczi de straat overstak stonden Mayer Cohn en Regina Cohn geboren Herold samen glimlachend in de deuropening, tusschen de zwart-marmeren borden met de witte letters Brautausstattungen en Luxuswasche. ’t Oudste zoontje Heinie en de eenige dochter Elfriede leerden aan de hand van een van de naaistertjes 't rijden op rolschaatsen over 't asfalt. ^ft Naaistertje schaterde, de bleek-magere kinderen struikelden met jonge-hond-bewegingen — vader en moeder gnuifden. Maanden hadden de kinderen 'r om gezeurd en gebedeld, hadden de ouders 't bang voor de gevaren, geweigerd — nu, na n onverhoopte bestelling, was de groote surprise gevolgd, verkneuterden Cohn en vrouw zich in ’t sport-plezier van de twee.

306