Duczika

kunnen helpen, maar dat-ie nou, zoo waarachtig als-ie voor ze stond, rut was. 't Eenige wat-ie ’r op wist, om ze as buurman behulpzaam te zijn, was 't op n tram springen en de manicure-doos voor 'n week te beleenen...

„Als u ’t zou willen doen, als u zoo'n engel zou zijn", vleide Laurie met eerlijke tranen in ’r oogen — GinzeFs toegewijdheid ontroerde 'r werkelijk! —: „vergeten m’n dochters en ik 't nooit, nooit!"

Toen de deur achter ’t schuwe barbiertje dicht viel, was 'r bij allen 'n verademing. Laurie zette blazend van geechaufeerd-heid 'r hoed af, trapte r knellende laarzen uit — Duczika, honderd pond lichter door de afgedreven onweerswolk van 't bij Felix Krüger aankloppen, kleedde zich aan, om voor den tweeden keer de Untergrund naar Neuman, die 'r nu ongeveer moest wezen, te nemen. Wanneer Ginzel n vijftien Mark kreeg en zij 't geld voor de blouses, liep alles van 'n leien dak, had je geen hulp van vreemden, en wat voor vreemden!, noodig.

Neumann was thuis. Ouwergewoonte hielp-ie 'r met z’n bloote voeten in stukkende pantoffels en 'n opgeslagen kraag van 'n colbert, die telkens neerwipte en 'n brok van z'n harige, naakte borst te kijk stelde. Zn vrouw, die zich als vrouw nog minder geneerde, controleerde de blouses mee in 'n behaaglijk négligé, dat 'r armen en borst, met 'n moedervlek, groot als 'n muis, in natuurstaat etaleerde, 't Werk was niet zoo zorgvuldig als gewoonlijk. Daar kregen ze Vrijdag op 't kantoor van Krüger en Cahn last mee. Ook de taille-wijdte correspondeerde niet met 't monster„ Spoed-afleveren moest geen slordig naaien worden. Zij knibbelde — hij knibbelde. Voorloopig — net de eerste maal zoolang ze voor de fabriek sloofde — chicaneerden ze buitengewoon, hielden 'r vijf Mark af, die bij de volgende leverantie verrekend konden worden, als Krüger & Cahn de fouten niet opletten.

Bij ’t uitlaten van Duczi, maakte de „Zwischenmeister" grappige toespelingen op de af geloerde scène tusschen haar en Erich van den vorigen Vrijdag, zei-ie, dat meneer Krüger r ook met dat jongmensch gearmd had zien loopen, dat ze ^rr pink maar had om te draaien, om iemand als meneer Krüger, die desnoods aan 'n lapje van duizend Mark z'n sigaret opstak, in vrijheid te dresseeren...

„Als u daar nou nog ns over begint", antwoordde ze

246