Duczika

handelaar — Jettchen dronk 'n liter per dag — in te lichten.

„Ja, die kosten me, Ludwig — vier dochters en een zoon — die eten wat op...”

Hij knikte, antwoordde met de oogleden.

„En... en... Karl heeft niet veel plezier in z'n drukkerij... Die zou graag wat anders willen leeren...”

„Zoo”, zei Ludwig ingehouden geeuwend.

Trrrrr... Trrrrrr bromde 'n wesp, uitwijkend voor ’t gedamp van de pijp. Allemachtigste, was 't moeilijk wat van je schatrijken broer gedaan te krijgen!

„Ludwig”, begon ze opnieuw: „denk nou is na... Ik wil 't je vandaag op je jaardag niet lastig maken... Maar as je zoo buitengewoon-goed zou willen zijn, en me deze maand twintig Mark meer geven — en — en me de volgende maanden vijf Mark afhouden...? ...Hè?... Wat?... Dat komt toch op ^ft zelfde neer... Dat...”

„Laat 'k 't liever niet doen”, zei-ie, ongemanierder geeuwend, „Waarom niet?... *k Vraag je toch geen extra...”

„Nee, laat 'k 't liever niet...”

„Je kan 't iedere maand — dan ben je in Januari weer bij...” „Nee, laat 'k ’t liever niet”, herhaalde-ie voor de derde maal, en met de handen in de zakken, onvermurwbaar — had-ie 't niet geroken? — stond-ie van de tuinbank op:... „dat brengt je achterop, niewaar?... Dat verzuur je dan later...”

„Allemachtigste”, zei ze bijna jammerend:... ,/k heb alleen an den apotheker.

De honden maakten 'n eind aan ’t gesprek. Ze berukten de kettingen, blaften dat je geen woord meer verstond.

In *t huis klonk de schelle stem van Erich, die juffrouw Treibitz al dadelijk 'n schrik op 'r lijf had gejaagd — omdat-ie niet alleen kwam, omdat-ie (bang zich zoo’n heelen Zondag met oom, tante en nichtjes liederlijk te verkankeren...) den ongeoor-loofden inval bestaan had, Poldi te inviteeren. *r Was Königs-berger Klops voor acht. Wel reuzeballen — met veel geweekt brood — maar voor acht afgepast, 'r Moest met handigen spoed herkneed worden...

Ook oom Ludwig keek in 't begin — hoezeer Poldi door zn ernst en z’n goede manieren bij ’m in de gratie stond —-minder honnig en opgewekt.

„P . f!— P . f!— P • f!, oompje!”, riep Erich met n aanloop over 'n 'm hinderend perkje springend — *t mokerde twee zwarte

150