ze werd niet met rust gelaten door 'n importeur van Russische sigaretten, die z n bruid voor 'r wou laten schieten — maar wat deeën die ’r? — wat maalde ze om ze?... — dacht ze niet an Erich, Erich, als ze zich met gesloten oogen liet zoenen — rilde ze niet van ze — als ze ze aankeek?...
Kreunend bleef ze zitten, tot 't gepuil van 'r ellebogen ’t vleesch van 'r beenen zeer dee en tot iemand de trap af kwam.
'r Oogen drogend wou ze de plaats op, maar Duczika hing over 't kozijn van de bovenste verdieping. De zwarte slagschaduw zag je op den overzijmuur. Dat maakte 'r fel van wraakzucht. Als Erich zoo tegen haar tekeer ging, zoo lomp en grof, was 't om de schijnheilige judas, die nou ongerust afloerde waar ze bleef, waarom ze zoo lang met Erich in de vestibule babbelde. Daar moest ze ’r plezier an beleven. Die moest uit 'r vel springen. Die zou ze laten gelooven, dat ze zoo verdacht lang met ’m samen in ’t donker geweest was!...
De bezoekers van boven trokken de buitendeur achter zich toe — zij zette zich opnieuw op de traptree, wreef zich de wangen, trok 'n paar haarspelden uit ’r haar — of ze gestoeid had — streek waslucifers af, die ze tot 'r vingerspitsen liet neerbranden — dat zag je boven, als je uit ’t raam hing — en toen ze, na nog wel tien minuten de plaatsdeur opende, riep ze lollig-hard: „Nou dag Erich! Slaap lekker! De groeten aan je vriend Poldi! Zal je?... Adieu! Adieu!”
Toen ze weer in de woning terug was, vloekte Laurie, dat ze zoo lang benee was gebleven.
Duczi zei niets. Die zat met 'n gehavend marmergezichtje en keek met 'r groote bruine oogen naar de roode kleur en 't verwarde haar van de vijandin.
VI.
Oom Ludwig Schüler was jarig — vier en zestig.
Juffrouw Treibitz, de voorbeeldige huishoudster, die jaren in 'n eerste-klasse „Stadtküche” eerste-klasse schotels — geen gediplomeerd „Traiteur” had 't r verbeterd! — voor eerste-klasse klanten gereed maakte, en na ’n rampzalig huwelijk met 'n oplichter-chauffeur, die van haar spaarduiten ’n auto kocht, en toen-ie genoeg van z’n vrouw had, met de auto en 'n jonge meid verdween — *t I. A. 9999 was ’n vloek in plaats van ’n
138