Duczika

is Betty 'n zuigeling? Betty heeft genoeg gezond verstand

om...”

„Nee, nee, en nog 'ns nee!”, driftigde Duczika: „ik doe 't beslist niet!”

„Wat heeft die vandaag!”, vlamde Laurie op, toen de deur achter 'r oudste dochter dichtbonsde: „ja, meneer de direkteur, zoo word je door je kinderen behandeld!”

„Jammer”, zei de direkteur: „heel erg jammer! Maar als ze van idee verandert, kan u 'r altijd meebrengen! ’k Zal onder aan 't contrakt 'n claus opnemen, dat *k voor uw twee dochters samen 't dubbele betaal...”

De pen kraste, vulde de opengelaten vakjes van t papier in, en toen ’t zoover klaar was, las Laurie met de nauwgezetheid van 'n advocaat den naast den Russischen afgedrukten Franschen tekst. Tegen ’n paar dingen — ’t meest tegen de verplichting van de dames-artisten, om voor en na het nummer in de zaal te blijven — had ze hevige bezwaren. Palou lachte, besloeg z’n knieën, dat 't klapte. Hij kende Rusland als z’n naam. Hoeveel jaren had-ie 'r niet in balletten gedanst? Gewoonte! Gewoonte van *t land. En dan, ging zij niet mee? Liet ze Lotte alleen trekken? Had ze — was 'r 'n betere controle?...

Toen teekende Laurie, en onder den eminent geschreven naam Laurie Zubransku, zette ze ’n mannelijken haal met drie punten.

Ze kreeg ’n voorschot. De direkteur was zoo delikaat ’t zelf aan te bieden. Hij begreep, dat als de dames begin van de volgende week vertrokken, ’t een en ander aangeschaft moest worden. En, betoogde-ie hoffelijk — waarlijk, ’t was 'n héér! — als dat niét *t geval was, had-ie de contractueele plicht 't reisgeld te deponeeren...

Half drie vertrok-ie met Palou. Omdat Duczika de keukendeur niet heelemaal open wou doen — ze was ontoonbaar en de keuken met de machine, de doozen en wat 'r verder de kamer uit was gedragen, leek 'n zwijnenstal! — stak ze 'r hand door den kier, en liet zich met lachende excuses door Palou ’n handkus en door den direkteur 'n zelfde portie koude zweet-vingertjes geven.

„Nou!” riep ze, zoo toen de huisdeur dichtklepte: „gefeliciteerd hoor!”

Maar noch Lotte, die ’r tricot begon af te stroopen, noch Laurie, die 't corset dat 'r congesties bezorgde uit-zuchtte, deden uitgelaten.

124