Duczika

die vroeg ze 't niet. Die haatte ze tóch nog. Die haatte ze op ’t oogenblik sterker...

Bij half drie lag ze. Laurie draaide zich onrustig om, vroeg of 't raam dicht was. Ja! Ze kon 'r zich zelf van overtuigen, zei ze geprikkeld. Ze wou met *r gedachten alleen zijn, ergerde zich aan 't hatelijk-gezond snurken van Betty en aan Lotte's gewoel, die tweemaal opstond om water in de keuken te drinken.

Niemand sliep — behalve ’t onoprecht schepsel, dat-ie driemaal, driemaal gezoend had — en dat nog dienzelfden avond meer dan eens quasi onverschillig gevraagd had, wat Erich scheelde, omdat-ie zich niet vertoonde...

Om vijf was Duczika 'r uit, sloofde ze achter de; machine, 't Regende zeurig-tekkerend, spettend tot over de aanrecht bij ’t raam. Ze hield nu 'r gedachten bij de blouse, werkte met moeite. Had ze 'n hoofdpijn! Klopten 'r slapen!... Geen nachtrust gehad, al maar liggen fantaseeren en tobben over honderd-en-een onzinnige dingen — vooral over de fortuinlijke mogelijkheid van ’t op reis gaan van Laurie en Lotte — en ’r dan alleen blijven dagen en dagen — met Hfcm. Overdag zou-ie bij 'r kunnen komen — ongestoord — 's avonds — was dat *n ellende zat je met Betty opgescheept... Dat Laurie 'r ook in huis had genomen! Dat ze niet apart was blijven wonen — als vroeger!... Als ze nu, na Laurie’s vertrek, maar goed ruzie kregen — kunnen uitstaan hadden ze mekaar toch nooit! — pakte Betty ’r boeltje... En dan... En dan... *t Liggen uitspinnen, overwegen, plannen maken, had 'r met open oogen naar ’t raam laten kijken, 'r de koppijn bezorgd. Onder de kraan van den spoelbak had ze zich 't hoofd gewasschen. Hielp niet. Ze voelde zich uitgeput, lam, gekookt.

Na 't ontbijt — om half acht was Betty naar 't Kaufhaus gegaan — knapte ze op. Laurie uit *r bed gevallen — zoolang ze in Berlijn woonde, was ze zoo ongezond-vroeg nog niet opgestaan! — spoelde *t vaatwerk van gister en eergister — behalve de pannen, omdat die te dik waren angebakken om nou óók nog onder handen te nemen — droogde alles met n kopjesdoek, die naar uien en haring rook, en besteedde toen 'n paar uren aan 'r toilet. In de voorkamer had Lotte 't karpet je opgenomen, *t gat in *t zeil met punaises en spijkertjes razend-handig gestopt. De stoelen, die niet noodig waren, sleepte ze naar de slaapkamer — de tafel met de deftigdoende uitstalling van boeken en vaas schoof ze naar 't raam — den kanarie in den donkersten hoek bij

117