Droomkoninkje

te, en vroeg of hij huilde, of zo’n grote man niet in de hoek moest worden gezet, omdat hij zo maar met dikke tranen door het alle liederen van de wereld zingend zonnelicht stapte, stond hij even machteloos op zijn benen te trillen.

Het stemmetje bij zijn afgewend oor wist van geen ophouden, moest de schade van het lange zwijgen bij het brille-dierage, en het angstig bedenken dat ze hem zeker aan de toverkolbuurvrouw met de tandzerkjes en de spinnewebrim-peltjes hadden verkocht, inhalen.

Nog bij het gaan langs het hegje hagelden de gretige vraagjes uit het kindermondje, en als hij geen antwoord kreeg, sloeg hij zelf in de avontuurlijkste verhalen - van wat hém allemaal overkomen was - wat hij bij het middageten beleefde - door.

‘Leit grote broer nou nog in bed, Ko?’

‘Dat weet ik niet,’ praatte Kobus haperend. ‘Ik ben niet boven geweest.’

‘En moeder?’

‘Weet ik niet,’ zei de jonge kerel, hem het verstikkend-stil huisje indragend.

Boven op haar bed, dat ze al die tijd beneden beslapen had, en dat overdag achter een paar gordijnen weggemoffeld werd, lag tante Toos dodelijk uitgeput. Ko had haar met geweld een slaapmiddel tussen haar lippen gewrongen, op dezelfde manier als zij het met de levertraan bij Koertje gedaan had, en omdat ze telkens in haar log gedoezel lag te kreunen, had hij haar voorhoofd met druipende azijnlappen belegd. De kamér rook zo naar en zo zuur als toen tante moeders rok in een blauw verf sop je gekookt had.

‘Heb ze pijn?’ vroeg het kind ineens in de fluistertoon, bang haar wakker te maken. Nog nooit had hij tante Toos in bed zien liggen, en nu was het net zo schandalig als die morgen met moeder, die toen ook vergeten had haar schoenen uit te trekken.

‘Zachies, zachies,’ maande Kobus, hem in de gemakkelijkste stoel neerzettend. ‘Ze is verschrikkelijk moe en heb hoofdpijn. Nou zal ik een boterhammetje voor je klaarmaken en dan breng ik je zoetjes na bed. Goeie?’

‘Dat ken toch niet...’

‘Dat ken,’ sprak Ko moeilijk, en omdat hij met zijn hersens bij heel andere dingen was, en hij beter mét het houweel dan

238