Droomkoninkje

zijn kamer. Prachtig ingericht, Riek! Gos, wat een weelde! Alles van zwart fluweel en ebbehout. En eerlijk is eerlijk: de vrouw van de koning had de bullen goed onderhouwen. De boel glom je tegen. Het rook naar groene zeep en was. En het eten! Chocoladepudding, taart van enkel krenten, gestoofde pruimen, melkrepen. Ik had voor jou wat in me zak gestoken, maar het is onderweg in de hitte gesmolten... Komt u morgen terug, zei de Koning. As me vrouw hoort, dat u zo’n lekkere jongen heb, en zo’n lekker klein meissie, zal ze u zeker wat voor ze meegeven. Ze is de kwaaiste niet, al heb ze de smoor in, as iemand zijn voeten niet veegt. We hebben nog lopers vanuit de oorlogstijd, toen de boel zo krimmeneel duur was. Snip breng meneer naar de lift, en breng jij een trommeltje mee. Die kosten niet veel in de bazaar. Daar stoppen Hare Majesteit en ik dan chocola en kandij voor Koertje en Magdaleentje in. Nou, toen heb Snips me teruggebracht en heb ik hem bij de hoofdschacht een sigaar gegeven. Maar hij zei: ik mag benejen niet roken, anders krijg ik mot met de koning, die zelf enkel pruimt en ik lust jóuw sigaren niet - ik rook ze zelf beter. En toen kwam de olifant met zijn snuit — Uitemetuit.’

‘Fijn,’ droomde het kind na: ‘As je morgen maar heus een trommeltje meeneemt.’

‘Vast en stellig,’ lachte de vader in de zolderkamer, waar alles bleef lachen, en waar het net was of Snips, de kabouter door het tuimelraam binnen koekeloerde. ‘Morgen ga ik weer naar de koning mét een trommeltje voor jou en je zussie.’

50

En moeder begon er nu ook aan te wennen.

Was het de eerste weken nog dikwijls vari een haar stilma-kende beklemming, als hij de trap afging, en ze het schoe-nengeroffel van de optrekkende ploeg over het kolengruispad hoorde - kon ze soms plotseling afwezig bij de wieg zitten staren of met een duizelig-leeg hoofd in de deuropening staan, om naar de troebele lucht, de walmende hoge schoorstenen en het wentelend schachtrad te kijken - aan het eind onderging ze de regelmaat, de monotonie der zich

207