Droomkoninkje

je mijn vertelt! Wat zijn dat voor manieren! Snips zou je bij de koning brengen, as je klaar was. Heb hij het gedaan? Moeder, je mag wel meeluisteren, maar je mag niks zeggen hoor! Hoor?’

‘Goed jongen,⁵ glimlachte moeder eindelijk weer na een hele poos - dezelfde lieve sterke lach, die het jongske had laten groeien, de lach, waartegen zelfs de zon, die alweer binnenbuitelde, het af legde. ‘Ik zal enkel luisteren.’

‘Verder, grote broer!’

‘Ik ben klaar met me karwei, zei ik. Goeie, zei Snips. Loopt u maar achter me an, maar trapt u niet op me hielen, want dan wor ik gemeen. Daar ken ik niet tegen. En as we straks bij de deur van de koning komen, veeg dan in godsnaam uw voeten, want de koningin verdraait het om voor iedereen, die op bezoek komt, de boel schoon te dweilen!’ ‘Gekke kerel,’ viel moeder nou toch en met dezelfde woorden van tante Toos, als ze van haar jongste zoon smulde, in de rede.

‘Moeder, wat heb je beloofd?’

‘Nou,’ vervolgde de electriciën, en omdat hij terwijl een pijp had opgestoken — wat voor de tanden van een zuigeling meer dan buitengewoon goed moest wezen - doorvlamde de geluw tintelende zon de onder het dak voorttragende blauwe rooksluiers - ‘Nou, ik achter Snips an, stap voor stap, om niet op zijn hielen te trappen. Al de mijnwerkers, die we tegenkwamen zeien - wat zeien ze, mannetje?’ ‘Kluukouff!’

‘Precies; Glück auf! en die hadden ook wel mee willen gaan, want die snapten het best, dat ik door koning Kool in zijn eigen paleis was gevraagd. Een gangen as we doorliepen! - en dat is nou geen verhaaltje, Riek! - een lange gangen, en bukken as ik most! Nou begreep ik voor het eerst van me leven, waarom de kabouters zo klein mosten wezen. Die konden makkelijk rechtop lopen. Ik most aldoor gebukt, om me kop niet te stoten, tenminste hoe verder we kwamen. Me lenden kraakten. Me knieën zakten door naar me schoenen. En zweten as ik dee! Er was een vlieg, die op me wou zitten en die verzoop of hij onder de straal van de waterleiding geraakt was. Je kon zo zien, waar ik gelopen had, en Snips zei enkel maar: dat is gezond voor je kwaje humeur. Dan leer je je opvliegenheid af. Hoe harder

205