Droomkoninkje

‘Nee, die blijve benee in de stallen.’

‘Dat ken toch niet, watte moeder?’

‘Ja, jongen, het is allemaal waar, en je mag het nooit an mijn vragen, as vader wat zeit, want vader jokt nooit.’

‘De paarden trekken de karren met kolen na de schacht. En as ze moe zijn, krijgen ze hun eten in de stal benejen,’ verhaalde vader verder, die nu zelf de planken schuur met de ruiven en de bestoven electrische lampjes voor zich zag, zelf de bonkige paardehoofden in het schemerdonker gestreeld had, zelf had staan suffen bij de halfblinde ogen der dieren, die erger dan monniken van alles afscheid hadden genomen. Terwijl hij nu, in het weer in het zonlicht oplaaiend, opjuichend, opdartelend, zolderkamertje, met zijn wijf en zijn kinderen zat te babbelen, klonk benee in de slome zwoelte van het in de lagen betimmerd stalletje, het malend gekauw van de merrie, die nog enkel in vreten plezier mocht hebben, en enkel het molmen geklep van haar gebit en het geschuur van haar leren hoofdstel kon horen. Even zat hij in de herinnering van iedere nieuwe mijnwerker. Als je ouder, wijzer werd, deed je niet meer honds sentimenteel.

Maar de kinderstem liet niet met rust: ‘Wat zit je nou, broer? Vertel dan toch verder! De koning, die Kool heette, zat op zijn paard en die ben je tegengekomen, en wat zee hij tegen je? Nou dan, vader?’

‘Die zei,’ vertelde vader gehoorzaam. ‘Die zei net as iedereen: “Glück auf!” ’

‘Wat zei hij? Dat versta ik niet!’

‘De koning tikte an zijn pet en zei Glück auf!’

‘Huuuuuu! Huuuuuu!’ schetterde de jongensstem onder de dakpannen en of het zonnelicht ervan schrok: ineens werd het weer zo donker in het dakkamertje of een gordijn voor het tuimelraam werd neergelaten. Huuuuuu! Wat een verhaal! Dat zeit ommers geen koning! Dan begrijpt hem om-mers niemand! As je vertelt, mot je goed vertellen! Kon hij geen Hollands spreken?’

‘Nou mot je es luisteren, schattekind,’ trachtte vader duidelijk te maken. ‘Al de mijnwerkers zeggen as ze mekander met hun lampjes in het donker tegenkommen: ‘Glück auf!’ - dat wil zeggen zoiets als Geluk as je weer boven ben, of God zegen je, of Tot strakkies in het licht. Vader houdt je

203