Droomkoninkje

Titel
Droomkoninkje

Jaar
1924

Druk
1983

Overig
9ed 1983

Pagina's
258



stond ze, zonder dat iemand het merkte, in haar eentje te grienen. Was d&t een hel...

21

Net, ook maar nét bezig, de aardappels, die ze in haar verbouwereerdheid een kwartier te lang had laten opstaan, en die soeperige brij waren geworden, eindelijk af te gieten -er kwamen amper druppels af - kreeg ze steken door het hoofd van de laaiende schrik. Er hield een rammelkast voor de deur stil. Er werd een sleutel in het slot gestoken, en terwijl ze haar vingers brandde door de haast van het omkieperen van de pan, en een ogenblik in verstarde luistering stond, bonkte de deur alweer dicht, of iemand ertegen trapte, en strompelden zware voetstappen de trap op. Dat kon er maar één wezen. En het was er ook één, die hijgde en vloekte en een vracht in zijn armen droeg.

‘Allemachtigste, wat is er met Riek?’ vroeg ze, zo overstuur, dat ze de dampende brij tussen de twee lappen bleef vasthouden, en er zich zelfs niet over verbaasde, dat de politie de zwager zo ineens had losgelaten.

‘Klets niet en steek je poten uit!’ zei de electriciën, buiten adem door het gesjouw tegen de trapsteilte op - hij kon niet meer - hij stikte: ‘Nee, niet in de slaapkamer! Mot de jongen de stuipen op zijn lijf krijgen? Haal een leunstoel!’ Dan, als in een lawine van drift, met ogen, die de kassen leken te ontzwellen en met halsaderen, dik als zich schrap-spannende pezen, raasde hij als een gegrepen dier, dat de wanden van zijn kooi met het staal van zijn schuimend gebit en met beukend geweld van zijn eeltige klauwen bemokert - met de doffe zwaarte van zijn vrije schoer rammeide hij tegen de gesloten huiskamerdeur op, dol van woede door de machteloosheid van die eeuwigheidsuren en de stomheid van de schoonzuster, die met de aarappelenpan in haar handen bleef staan, inplaats van haar handen uit te steken - en toen de steunende deur het hardde, deed hij wat hij beneden gedaan had, en zijn bespijkerde zool trapte zo woest tegen het hout, dat het paneel knarsend in splinters verbrokkelde. ‘Man, ben je krankzinnig geworden!’ angstigde Toos. Ze ketste de pan op het stel om hem te helpen. Maar nog voor

140

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition).
Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen.


Weergave
Afbeelding / Tekst (OCR)

Alle boeken in deze digitale bibliotheek kunt u gratis lezen of downloaden. Met een vrijwillige donatie helpt u ons met het in stand houden en verder uitbreiden van de bibliotheek. Klik hier als u een bijdrage wilt overmaken.