Dageraad

HEIJERMANS

ZEVENDE TOONEEL

MARJOLEIN LUKAS

(Hij zit neer bij de tafel, het hoofd in de handen. Zij gaat naar het venster, rekt zich in aanbidding van het binnen-plassend zonlicht uit. Het klokgelui houdt op. De bergtoppen lichten violet. Dan, met een ruk staat hij op, wil de deur naast het raam openen. Zij keert zich snel om, verspert hem den weg)

MARJOLEIN Waar wil je heen, Lukas?

LUKAS

Naar 't dal!

MARJOLEIN

Waarom?

LUKAS

Ik hou het hier niet uit....

MARJOLEIN

Dan ga ik mee.

LUKAS Dat kan niet, kind.

MARJOLEIN

Kijk in m'n oogen, Luuk!

'k Zie alles wat je denkt op je gelaat. ...

LUKAS Ik móét naar 't dal....

MARJOLEIN

Van af den Doodskopberg!....

LUKAS Dat heb ik niet gezegd!

MARJOLEIN

Je heb 't gedacht....

LUKAS

En als ’t zoo is — als het zoo wezen moet,

131