Joep's wonderlijke avonturen

’r offer — zag-ie ’r enkel voor zich met den glimlach die hèm dee glimlachen — zag-ie ’r of ze over ’m zat in de serre bij ’t vlammen van den bliksem, of ’r lippen ’t.... „een zaaier ging uit om zijn zaad te zaaien ende als hij zaaide....” bij ’t lezen onder de lamp meeprevelden — zag-ie ’r in z’n armen, altijd glimlachend en weigerend — z&g-ie ’r onthutsing toen-ie ’t licht in de slaapkamer, haar slaapkamer, opdraaide — hoorde-ie ’r woorden in ’t bed • / / ))

....„aan jou ....

Al ’r zorgen in dat eindelooze jaar, ’r kleine dingen van tact, ’t zich weghouden, ’t toch altijd bij ’m zijn, leefden in ⁵m op met ’t ellendig beschamend gevoel, dat-ie ’t als ’n dienst, ’n dienst waarvoor betaald werd, aanvaard had....

— ’k Zal ’r dreigen, lachte-ie achter de gesloten oogen: dat ik ook hddr oogen uitschreien zal, als ze nee blijft zeggen.... En misschien doe ’k ’t.... We zijn bij mekaar — we blijven bij mekaar....

Inslapend,weer wakker schrikkend,kwam-ie tegen den middag, eindelijk! voor de villa van den Prof. En nog vóór de auto stopte, vlug en lenig, sprong-ie ’r uit. Vreemd, hoe stil was ’t eerst, ’r Hingen

185