Joep's wonderlijke avonturen

zelve.... En de het ander viel op de goede aarde, ende opgewassen zijnde bracht het honderdvoudig vrucht voort. Dit zeggende riep hij: Wie ooren heeft om te hooren die hoore....

In de stilte der kamer, getroffen door den ernst van ’r aandacht, door den vochtigen glans van ⁵r troebele oogen, die niet van z’n lippen af waren — of ze ’m zag — in de bezonken rust van den avond bij ’t geopend venster, en de herinnering aan ’t lijkje boven, las-ie langzaam ernstiger, tot ze zelf waarschuwde dat ⁵t kapittel uit was.

— Dank je, zei ze, ’r hand terugtrekkend: en nu breng je me naar m’n kamer.... ’k heb ’t jou ook zoo dikwijls gedaan.... Na ’n paar keer onthou ⁵k ’t wel.... Nee, wees niet bang: lastig zal ’k ’t je niet maken.... Nu je weer héélemaal ziet, mag dat zien niet door ’n ander bedorven worden....

— Ik breng je naar je kamer, zei-ie met ’n zoo innige opwelling van teederheid voor dat jonge, fijne, glimlachende gezicht, dat-ie ’r voor de tweede maal dien dag in de armen móést sluiten: als je me één kus terug geeft.... Dat heb je vanmiddag geweigerd....

172