— Afgesproken!
— Ik ben nog nooit gaan slapen zonder ’n stuk uit den Bijbel te lezen....
— Al wil je ’n uur lang.... zei-ie opgewekt.
— Ik heb ’n bladwijzer gelegd waar ’k gebleven ben — ’k heb ’t van mijn vader gehoord, toen die nog leefde — heb ’t van m’n moeder gehoord, toen die nog leefde
— nou móét ’k ’t wel van jóu hooren, tenzij je ’t liever niet doet....
— Met jóuw oogen, Loekje, lees ’k alles wat je me voorlegt....
Den zwaren Statenbijbel met z’n koper-beslag kreeg-ie van ’t rek — en bij ’t licht van de lamp, haar hand, koel en klein, in de zijne, las-ie geduldig, soms uit ongewoonte de woorden hakkelend, soms opkijkend en met haar glimlachende verheugenis in z’n gedachten voortlezend.
— Een zaaier ging uit om zijn zaad te zaaien, ende als hij zaaide, viel het een bij den weg, ende wierd vertreden, ende de vogelen des hemels aten dat op.... Ende het ander viel op een steen-rotse, ende opgewassen zijnde is het verdorret, omdat het geen vochtigheid hadde.... Ende het ander viel in ’t midden van de doornen, ende de doornen mede opwassende, verstikten het
171