Joep's wonderlijke avonturen

kerk, raakte ’k zoo in christelijk gedrang, vergiste ⁵k me zoo zot en zoo ergerlijk in de dimensies der vergeestelijkte lichamen, dat ’k om niet voor dronken versleten te worden, ongemeen haastig ’n rijtuig met ’n geraamte-rossinant en ’n knekel-koetsier nemen moest, en hier dadelijk weer m’n ééne mensche-oog en ’n ander van ’n jonge ree op de traditioneele plaatsen insereerde, in waarachtig zelfbehoud. Intusschen: ’t was buiten-, buitengewoon belangwekkend en leerzaam.... Als je ook ’ns de proef wil nemen?

— Dank u wel, zei Joep, minder door ⁵t ongezellig verhaal dan door ’t schitterend opleven der eigen oogen wonderbaarlijk-opgemonterd.

Zóó, als op dit moment, in de grijze kamerschemering,had-ie noch met de kateroogen, noch met die van den hit gekeken. De gewoonste dingen zag-ie gewoon, in de verhouding van vroeger, in dezelfde grootte, dezelfde zekerheid. Ze lichtten niet, toen-ie zich in ’n spiegel bekeek — ze lieten ’t sluiten der leden zoo gemakkelijk als met eigen oogen toe. O, als ’t ditmaal bereikt was, als-ie niet meer de aandacht trok, niet meer door monsterachtige afwijkingen ge

151