beter dan ’n leege dop?.... Ik persoonlijk neem de dolste proeven. M’n eene oog dat ’k tijdelijk met ’n honde-oog verwisselen wou, ben ik voorgoed kwijt — m’n stupie-de dog, die met ’t mijne patent zag, heeft in z’n ouwe erfelijk-belaste rancune met ’n kat gevochten, die ’t ’m raak uitgekrabd heeft.... Je malle klachten van alles geweldig groot te hebben gezien en de ridikule nonsens van je kinder-verliefdheid, zijn me niet dat, nee niet dat waard, meneer!.... Weet je wat ik ’n heelen dag, ’n dag om te zoenen, volgehouden heb?
— Erger dan dat kan ’t niet geweest zijn, zei Joep down bij de pijnigende herinneringen.
— Hahaha! lachte de geleerde: erger dan wat ik, met ’n glimlach — mèt ’n glimlach, meneer — volhield, is in geen hemel, geen hel denkbaar, ’k Had me voor de variatie ’n paar kunst-oogen, die met ’n Röntgen-apparaat in verbinding stonden, vervaardigd.... De draagbare batterij droeg ’k in m’n zak.... Vier-en-twintig uren zag ’k de heele wereld, mensch en dier, door X-stra-len, door X-stralen, meneer! Kun jij je daar ’n voorstelling van maken?.... Niet alles „buitengewoon-ver groot” meneer — maar
148