Glück auf!

87

Plicht wordt ’r hier uitgenegerd — precies zooas-ie ’t zei! — en da’s zoo duidely k da’k ’r de man niet d&t — nee, niet d&t om minder acht!

Wiener. Wel gedorie!

Had wig, Nee, Wiener!

Wiener (driftig). Wel gedorie, daar jeuken me vingers by! As je an ben gesteld, om ’t myngas te kontroleeren, en je draait je d’r tusschen uit...

H a d w i g ... As iédere kontroleur in ’t heele kolenbekken ...

Wiener... Daar hè-’k ’t niet over!... As je daar voor angesteld ben, en je je kop toe houdt, om 't makkelyker as wy te hebben ...

H a d w i g. .. Niet makkelyker ...

Wiener... Gedorie, laat myn nou ook is an ’t woord — ’k hè-’t wel in de spiezen, da-je liever met Schulz as met mijn smoest! —asje daar voor angesteld ben, en je leit ’n luik voor je oogen, dan fluit-ie daar ’n redeneering voor op of ’t je welstand is — en as ik ’n slok uit me eigen kan...

Schulz. (lachend)... En uit die van Schenk neem...

Wiener... Dan kykt-ie, gedorie, of-ie drie uur zeeziek geweest is, en nog is z’n maag ondersteboven mot keeren! Is dat klessen met een of met twee monden ?

H a d w i g. ’t Bewys wat ’r voor gift in je kan zit, Wiener, lever je nou al...

Wiener. Dat lieg-ie!

Had wig. Anders stuif je niet om zoo’n kleinigheid op! En ’k ga ’r niet op door!

Wiener. Omda-je je anker niet op weet te halen, omda-je met je boeg in de modder, in de smurrie zit!

H a d w i g. In de smurrie ... (Zich onderbrekend bij gekreun van Spiess). ... Hè-je wat, kameraad?

S p i e s s (kreunend-hijgend) ... Stik, stik — zoo heet is ’t nog nooit geweest!

Had wig (hem z’n kan gevend). Wen je an, kameraad!...

Wiener. Wen je an! (Neemt 'n slok uit z'n kan). As je maar tyd van leven het!