Glück auf!

126

S t e i n. Zoo . .. (Een stilte).

Vroedvrouw (.mw-hard). Nou, zitten we daarvoor breeduit? We bennen gekommen, meneer Stein, en tegen jou as een van de goeien hebben we ’t niet — we hebben ’t tegen de honden en vuiliken, die onze mannen en kerels as ratten de dood in hebben gejaagd! Ik hè-me man niet, ik hè-me drie jonges niet — as een van ze onder de dertig ... dan hè-’k ’t wettelijk recht, da’k me niet af la-strijjen, om met me vijf jongste achter de kist an te gaan ...

Stein. Dat recht, vroedvrouw, betwist niemand...

Vroedvrouw (vijandig)« Dan la-je me in de loods l Dan la-je me zelf... ’k Mot geen pastoor en geen dome-nee bij me man of me jonges — ’k hè-ze ’n krans met rooie linten beloofd — ’k wil ze met de rooie vlag...

Stein (sussend). Ja, ja, vroedvrouw! Ik belet ’tje in de allerlaatste plaats, maar de barak blijft dicht! Wat duivel, ’k ben geen bedrieger, geen oplichter, geen geweldenaar — ’k heb geen motieven, die ’t daglicht niet kunnen zien, om verkoolde lijken verborgen te houden: ik weiger % móét ’t weigeren, omdat % omdat ’t zelfs voor mannen niet te harden is...

Moeder Schulz,, Het ’t benee dan zóó vreeselijk gebrand ?

Stein. Ja, moeder Schulz, vooral in de tweede laag...

Vroedvrouw (ingehouden-snikkend). In de tweede werkte Gompel met de jonges...

Stein. Waar ? Waar ongeveer ?

Vroedvrouw. In de vierde westelijke afdeeling..*

Stein. Dan kè,n Gompel, naar menschelijke berekening, nog niet boven zijn, vroedvrouw: in de vierde westelijke, dringen we — in de eerste week niet binnen...

Vroedvrouw. In de eerste week...!

Stein. Nee, van galerij I tot galerij III is alles ingestort. Alles, ’r Houdt daar geen stempel en geen stutsel meer. Al klinkt ’t hopeloos en wreed: geduld! (Tot de anderen). En — Schulz en Wiener hoeven jullie