Glück auf!

121

Gendarme. Dus éérst de pastoor of éérst de dominee?

S t e i n. Dat moeten die heeren zelf weten.

Gendarme. Daar zit ’m de kneep: de dominee zeit...

Stein. Na! Raakt me niet! Als de heeren mekaar over zoo’n futiliteit in de haren zitten, moeten ze ’r om loten!

Gendarme. Dat kè-je toch moeilijk zeggen!

Stein. Je hoeft ook niks te zeggen, ’t Zielenheil is mijn en jouw afdeeling niet!

Gendarme. Accoord, meneer. (Af over de plaats).

ZESDE TOONEEL.

Baumgarten, Stein, Kantoorklerk, 1ste Mijnbestuurder.

Stein. ’k Wou u adviseeren, meneer Baumgarten, om als die vrouwen-deputatie, hier over ’n paar minuten verschijnt, liever niet te blijven.

Baumgarten (den kraag van z’n jas opslaand). Is me alles onverschillig!

Stein. Als ze ’r leelijke dingen uitflappen, meneer...

Baumgarten (huiverend). Is me onverschillig ...

Kantoorklerk (die den isten Mijnbestuurder tracht tegen te houden). ... Pardon, meneer, ’r is belet...

lste Mijnbestuurder. Als je me nog eens voor m’n voeten loopt, aap van ’njongen! (Gaat met uitgestrekte hand op Baumgarten toe, terwijl kantoorklerk zich retireert). ... Baumgarten, beste kerel, ’k moet je even de hand komen drukken! Dat’s meer dan verschrikkelijk, meer dan ’n catastrophe, dat onder zooveel menschenlevens ook dat van je schoonzoon, van dien voortreffelijken Wied is! Gister wou ’k den trein pakken zoo toen ’k ’t ochtendblad onder m’n oogen kreeg — onmogelijk, letterlijk onmogelijk geweest! — vandaag, heb ’k alles tegen den grond gesmeten, om uit te breken! (Stein gaat norsch door achterdeur en blijft

Glück Auf.    9