122
voor de vensiers op en m er wandelen). ... Draag 7t als ’n man, beste kerel! Draag ’t, zooals we van jou gewend zijn, dat je slagen in je familie... Baumgarten (dof). Die slag,, nee ... lste M ij n b e s t u u r d e i. Hij was, ja dat was-ie ‘n uitnemende kracht, en Gi l ü c k A u f heeft buitengewoon, meer dan ’k onder woorden, die bij zoo’n gelegenheid als deize, of je wil of niet, als phrases klinken, Glück Auf heeft niet te zeggen hoeveel aan ’m te danken, maar je heb ’n dochter om te benijden, Baum-garten, en je kleinkinderen. . .
Baumgarte n. Dank je. Maar ga ’r niet op door. ?k Voel me niet heeiemaal in orde ...
lste M ij n b e s t u u r d e r (opstaand). Dan dérangeer ?k je niet verder, amice: je weet wat je an me heb ... (Legt een enveloppe op de afel naast de portefeuille). . ..En kijk deze papiertjes dan maar morgen of overmorgen in, als je beter gedisponeerd ben...
Baumgarten (huiverend). Wat voor papiertjes — wat moet k inkijken? (De Mijnbestuurder kijkt wantrouwend naar Stein, die juist voor *t raam staat, fluistert hem iets toe. Baumgarten stuift op). Sapristi, denk je dat m/'ni hoofd (Beklopt zich nerveus ’t voorhoofd) — in diit uur, terwijl ’k van af Zondagmorgen, toen ’k ’t eerste telegram kreeg, nog geen oog dicht heb gedaan — denk je, dat m’n af gebeulde hoofd nouf nou, nóu naar transacties staat? Speculeer zooveel en zoo hard als ’t je convenieert, maar laat mij ’r buiten!
lste Mijnbestu u rder. Daar sta ’k met je welnemen, en met ’t diepste respec t voor ’t ongeluk, dat ook jou heeft getroffen, Baumgarten, n moment sprakeloos bij! De afspraak, de pertinente afspraak, sinds weken
voor de catastrophe......
Baumgarten. Laat me met rust! Heb meelijden met me!
lste M ij n b e s t u u r d e r. Ja, meelij: ’k sta niet als schuldeischer voor je, en ’k denk ’r in de laatste plaats aan, om me bij die famüe-misère’n seconde langer dan noodzakelijk is, op te dringen, maar de makelaar,