Glück auf!

118

deuropening verschijnt, na eenige aarzeling weer heen te gaan, zet zich bij de kachel, spreekt tam en onderworpen). Dus, geen premie, geen verhoogde premie ... ?

S t e i n. Nee, meneer... U kent de koempels niet zoo-als ik ze ken... ’n Premie op één hoofd zou in staat zyn ... ’r Zal geen steen minder om verwerkt worden!

Baumgarten. Stein, je kan alles, alles van me gedaan krijgen — je kan disponeeren over welk bedrag ook, als je, als je... (Telt z’n gehandschoende vingers af). Zatermiddag, drie uur — Zondagmiddag, drie uur

— Maandagmiddag, drie uur — Dinsdagmiddag... Zoo lang houdt niemand 't uit, zonder eten, drinken...

Stein. ... En lucht...

Baumgarten. En lucht... Stein, weet je zeker dat-ie in de tweede laag en niet in de derde... ?

Stein. Zeker weet ’k niets, ’k Kan alleen herhalen, dat ’k met mannen in de derde, kort voor de kooi door de explosie niet m eer wou, gesproken heb, en dat niemand uw schoonzoon

Baumgarten (loopt nerveus heen en weer), Stein... Stein, beste kerel... Je heb misschien — we kennen mekaar zoo weinig — we hebben, ja dat hebben we zeker, mekaar véél, véél te weinig gezien en gesproken!

— je heb misschien den indruk, dat ’k ’t leven wat licht opneem, dat k, dat ’k me weinig voor ’t bedrijf interesseer, omdat ^Jk zoo zelden... (Balt de vuisten). Lieve God, lieve God, als je wist, Stein ... (Zich kwaadaardig inhoudend} Wat zit u daar, juffrouw....

Wat voert u uit .. ? Heeft u niet zooveel betamelijk-heidsgevoel, om u terug te trekken, als, als ’n vader ’n oogenblik alleen wil zijn.. ? Sapristi, u hoort hiernaast...! (Anne af) Ingieten moet je ’t ze, ’t

ondergeschikt personeel... Dat blijft maar en luistert met indiskreete ooren. . . (Zachter). Stein, als ’k Mathieu, midden in z’n jonge leven, midden uit alles, kwijt raak, verlies — als m’n arme jongen zoo van ons weggerukt wordt, dan, dan heb ’k zelf afgedaan, dan kan ’k niemeer. Dat zul je mogelijk begrijpen — en mogelijk niet begrijpen, omdat je geen kinderen ... Voor