Glück auf!

F

112

TWEEDE TOONEEL.

De vorigen, Machinist.

Machinist (een rol papier overhandigend). Asjeblief, meneer.

Stein. Dank je. (Spreidt het papier op de tafel, bekijkt het met den ander samen). Dus, die rooie lyn...?

Machinist. Ja, meneer. Zoo het de kooi Zaterdag om drie-uur-zevent:ien precies geslingerd... ’k Zag daalyk an ’t opspringen van de naald dat ’t spaak liep, en ’k hè-nog as ’n bezetene tegenstroom gegeven — wat de pest voor de motor is — maar an de lyn hier kè-je zien, hoe de bak met ’n vaart as de weerlicht boven tegen de bok stootte, en hoe de andere bak benee in ’t water van de schacht bleef steken... As meneer één kooi later uit was gevaren,, was-ie d’r ook zoo glad by geweest as de drie-en-negentig, die in de loods leggen, of as de twee-honderd-zeventien, die nog onder de aarde zitten .. .

Stein. Twee-honderd-negentien... Je vergeet den directeur en den jongen Baumgarten ...

M a c h i n i st. Dat komt omdat...

Stein (afwerend). Ja, ja, ’t is goed... Dus deze rol kan ’k aan de justitie overleggen?

Machinist. Ja, meneer. En nou meneer Kerkhoven d’r niemeer is, om ’r af te teekenen...

Stein. Dank je.

Machinist, ’k Heb, en dat kè-me maat getuigen met volle kracht tegenstroom gegeven! As ’t gelukt was, as de kooi niet zoo vastgeroest ha gezeten, maar wat kè-je tegen ’t; geweld van ’n myngas-ontploffing, die de bak as speelgoed opneemt? — hadden we d’r gauwer by gekend,, en hadden we niet in de hondsch-stomme eerste uren, vóór d’r rook door de koker kwam, an ’n ongeval met de kooi gedacht!

Stein. Nee, machinist! De telefoon was ook uitgeschakeld!