De groote vlucht

147

Hoogheid! (allen lachen — Hildebrand kijkt onbewegelijk voor zich uit).

Vors t. ’t Merkwaardige is, dat je ’n zet nooit moet prepareeren, en ’r ook niet over moet nadenken. De pointe is ’r ineens, of is ’r niet, nietwaar?

Minister. Natuurlijk.

Vors t. Zoo had ik vannacht de ingeving, om de vliegende menschen den offieiëelen naam Vleer-

mensch te geven —■ vleer-muis—vleer-menseh____

Wat?

M a r i u s. ... Vleer-mensch, heel aardig, briljant!

Hildebrand. (droog). Buitengewoon, héél, héél aardig —■ maar ’n vleermuis heeft ’n vlieg-huid in plaats van vleugels. . ..

Vorst, (hem in de rede vallend).... Ja, ziet u, we hebben hier niet de gewoonte om — om....

Marius.... Om allen t e g e 1 ij k geestig te zijn. . ..

Hildebrand. O.

Vorst.... En, hoe zit dat met die overeenkomst, mijnheer Hildebrand, waarover Zijn Excellentie u een enkel woord ... — of was het u ontgaan, Excellentie?