De groote vlucht

114

Ossip.    Ik    ben    voor    de dèrde maal    verliefd,

zeg! (kust    nog ecns). . .    . Je raadt nooit    op wiè!

I d a....    Ik    hou    niet    van raaien —    ’k heb

slaap. Dag!

Ossip (bekijkt het portret nog even, hangt het op, gaat met de lamp naar de ivaschtafel, ziet dat de waterkan leeg is, komt met de lamp en de kan van de zolderkamer op de zolder).

Ida (opschrikkend). Wat spook jij toch!

Ossip.    Ik    wou    zoo    graag m’n handen was-

sehen — en er is geen druppel water. . ..

I d a. Mensch, ga toch slapen ! Na benejen hoef je niet te gaan — alle deuren zijn op slot.

Ossip. Jammer, (keert met lamp en kan terug, draait het licht een weinig af, legt zich op ’tbed. Een stilte). Zeg — slaap je?

Ida. Als je je mond niet houdt, ga’k bij de vliegmachines op ’t plat liggen.

Ossip. Ik vind praten in bed zoo heerlijk — en ik mag ’t nooit. ...

Ida. Ach!

Ossip. (Een stilte) Zeg — als ik ooit met vliegen ’n ongeluk krijg, wil ik als m’n grootvader verbrand worden — en jij ?