Allerzielen

128

nog! (een stilte — zy barst in gew e e-klaag los). O, o, door de handen van m’n vijanden begraven!

O, o! (Ineens houdt zij haar snikken in, staart onbeweeglijk het venster uit),

Nansen (maakt zich het teeken des kruis es, bidt).

Rita. Achter den muur — achter den muur.

Nansen. Kijk niet langer, Rita — in Godsnaam kijk niet langer!

Rita. Achter den muur  (de handen voor de

oogen slaand). O, nou zakt ’t in ’t gat, zonder dat ’k ’r lipjes gevoeld heb, ’r lijf an m’n hart heb gehad! (hij wil ’t venster sluiteri) Nee — ’k wil zien, tot: ’t slot (blijft beweegloos staan). Afgeloopen.

— Afgeloopen. — En ’k weet de plek niet — de plek niet.

Nansen (dof. Waar de aarde versch omwoeld is. ,

Rita (smartelijk). Dat is ze morgen niet meer —

’t eenige wat ’k hèm wijzen kon.

Nansen (zacht). In gewijde aarde mocht ’t niet.

Rita. O, o, ’k weet de plek niet meer!

Nansen. Laten we ’r heengaan — ’r ’n merk-teeken zetten.

Rita. ’n Merkteeken.... Wat, wat?