Allerzielen

123

dan? (zij schudt het hoofd) ’t Is daar toch kóüd, niewaar? En ’t zitje hier vond je zoo verrukkelijk ? — Daar zie je enkel kerkhof — hier kerkhof èn zee.

Rita Zee en kerkhof — dat zijn twéé

kerkhoven.

Pleegzuster. Ga zitten — ik zal zoolang op ’t kind passen.

Rita. Nee.

Nansen. Heb je geen vertrouwen in de zuster ?

Rita. Nee.

Nansen. Ik verzeker je plechtig, dat niémand ’t kistje zal aanraken, terwijl je hier ben.

Rita. Dan moet de deur open blijven.

Nansen. De deur mag open blijven.

Rita. En zij ’r niet bij!

Pleegzuster. Ik zal ’t ü niet lastig maken, ’t Is beter te bidden voor de ziel, dan ’n dwaze wanhoop te hebben (af in de kerk).

Nansen [na een stilte). Gister was je gelaten, gister heb je aanhoudend gebeden, gister wist je dat je dochter zou worden begraven.