Allerzielen

122

bij ’n tweesprong, nietwaar? — Ik, gebukt onder ’n dogma — jij, ongebroken, rechtop, ’t Zou mij niet passen je vriendschappelijk te groeten. Goeden morgen (af).

Tiende Tooneel.

Nansen. Rita. Pleegzuster.

Nansen (opent de linksche deur). Rita! — Rita, ik ben ’t. — Slaapt ze, zuster?

Rita (onzichtbaar). Ik slaap niet.

Nansen. Wil u hier komen? (De pleegzuster verschynt).

Rita. Nee. — Nee.

Nansen. Ik móét met u spreken.

Rita (in de deuropening). Da’s goed — da’s goed.

Nansen. Wil je bij den haard zitten? (zijschudt het hoofd) Voor ’t raam? (zij schudt het hoofd) ’t Zonnetje schijnt, Rita? (zij schudt ⁹t hoofd). Blijf je daar staan? (ze knikt) Heb je dien avond toen we mét je kind hier terug kwamen, niet gezegd dat je me vertrouwde?

Rita (toonloos). Dat doe ’k ook.

Nansen (een stoel naar V venster schuivend). Nu