gehuild — zoo da’k me trane niet telle ken----
God-de-Heer zei ze an de hemel misse (naar
boven starend). Heele gate benne d’r gekomme in de
wolleke____ Stele, Jan, is erger nog as wat je broer
Jacob in drift het gedaan... erger as ’t schandaal met je zuster! (tot de zwaan). Bè-jij de duvel, zwaan, da-jij voor ladder gediend het?... Laat de zwaan ze werom brenge, Jan, me lieve jongen, op de plaatse waarvan ze vandaan benne gekomme — ’k wor as van de dood zoo benauwd, as ’k de plekke an de hemel zie, die je leeg het geplukt (de anderen kijken mede verschrikt omhoog).
Jan (benepen). Mocht ’t niet, zwaan?
De Zwaan. Hahaha!... Hahaha!... Juffrouw hoe kè-je zoo wurme over niks!... Ikke de duvel?... Ikke? ’k Hei toch geen bokkepoot!... ’k Vreet toch geen vuur____
Bet. Me zoon Jan hei-je opgezet tot ’n doodzonde... tot ’n doodzonde — dat weet je toch, zwaan____
De Zwaan. Wees wijzer, juffrouw — de heele rijkdom in de stad loopt met sterre an d’r vingers, d’r halze, d’r oore — de koningin het ’r ’n kroon vol van in d’r haar____
Bet. Mensche as wij magge ’t niet Enne as iedereen plukke gaat — iédereen zulleke gate as Jan maakt
— blijft ’r geen lichie meer in de hemel over (smartelijk) Geen lichie... Geen enkel lichie.... As ze de maan ook nog neme — en de zon ook nog neme — wat rest ’r dan?.. ..
90