bakker en Sien.... ’t Bloed loopt op me bed — ’t bloed loopt op me bed!...
Bet (schril-angstig). Thijs!... Thijs!... Sta dan op Thijs! (schreiend). De jongen is zoo naar!...
Thijs (uit de bedstee springend). Wat is ’r dan? Wat is ’r dan?
Jan (wild met de armen zwaaiend), ’t Bloed loopt uit
z’n bek — z’n veere zien d’r rood van Ze hebbe
me zwaan — me zwaan....
Bet. Toe Jan, me lieve jongen! Wat doe je vreemd, kind.... Wij benne toch bij je.
Jan (krijschend). Me sterre benne gestole D’r leit
’r niet een meer!...
Thijs. Nou!... Nou!... Je schreeuwt de bovenbure wakker____
Bet. De dokter!... De dokter!... Hij sterft onder me hande!... Zie je dat niet?...
Jan. Ze legge ’n lus om me hals!... Help me dan moeder!... Moeder!
Thijs (op het wekkertje kijkend). Hallef vier!... As-ie maar mee wil ’t Is al tweemaal voor niks geweest (af).
Jacob (norsch). Hei-je pijn, Jan?... Jan!... Kom nou Jan! (belicht het bed met de lamp).
Sien (in de bedstee). Ken ’k soms hellepe, moeder?
112