Het pantser

122

Mariha. Wou jij dan alleen de wereld veranderen ?

Mari. Alleen? Vandaag* alleen! Haha! — Kind, je weet niet wat ’n enormiteiten je beweert omdat je nooit verder dan ’t epauletten-kringetje heb gekeken, ’k Zal je lééren kijken ...

Martha. Goed, Mari — goed Mari, maar als pa hoort...

Mari (op den brief wijzend). Van dat? ...

Martha. Pa is zoo practisch ...

Mari (scherp) ... Nog practischer dan jij ? ...

Martha. Verwijt je dat?

Mari. ⁷k Heb geen recht te verwijten...

Martha. Papa zal zeggen .. .

Mari (heftig). Wat zal je papa zeggen?

Martha. Dat .. . (stokt) . ..

Mari. Dat je moet breken?

Martha. Dat.. . dat dénk ’k zoo . ..

Mari. En dan?

Martha (mat). Dan zal ’k natuurlijk weigeren.

Mari (ingehouden). En als ’k dan ^Jn nieuwe betrekking — bè-trèk-king — heb, ’n betrekking om te trouwen in onze stand — van maanlicht,