Het pantser

119

zou begrijpen, dat je pressie zou oefenen — ’k wóu.

Martha. Dus je heb zélf — zélf — en je heb niet an onze toekomst gedacht ?

Mari. An onze toekomst heb ’k vóóral gedacht, Martha.

Martha. Vóóral gedacht — hèb je dan ’n andere betrekking ?

Mari.    ’n Andere ? ’k    Had ’r    geen die ...

Martha ...    Had    je ’r    géén? ,    ..

Mari... Nee Martha — niét een die ’k respecteerde — Trouwen met ’n grooten leugen in je kop, brengt ongeluk.

Martha (geërgerd). Je respecteerde de betrekking niet, waarin onze vaders — jouw, mijn vader. .. ^?n Groote leugen! — Mari, waarom ben je zoo égoïst — waarom vergeet je dat je geengageerd ben .. .

Mari. Vergeten? — Lieve goeie meid, ben je één oogenblik uit m’n gedachten geweest? Begrijp    je    niet    dat    ’n man    die    de    sprong

waagt,    die    ik    heb    gedaan,    óók    z’n    kracht

vindt in ’n portretje — in jouw eerlijke, prachtige oogen? Denk je dat één daad gebeurt zónder vrouw? Nee — dan weet je niks — niks