Het pantser

105

Alphons {stevig-knikkend). En na de Oost. ..

Mari. En als ze je zeggen je pa dood te schieten ? ...

Alphons. Me pa — nee, dat verdraai ’k natuurlijk.

Mari. Of de schoenmaker — daar — die je wel is ’n zuigleertje geeft? {Fons knikt stevig nee) — Of z’n zoon die suikerballetjes van de fabriek voor je meebrengt?

Alphons. Nee — enkel de smerige Atjehers. We hebbe vandaag kraton gespeeld. De Atjehers hebbe op d’r falie gehad, nou! De jongen van Willemsen had zöo’n blauw oog.

Mari. Gezellig! Jullie doen ’t sekuur. — Nou, als je ouwer wordt, zal de liefhebberij ’r wel afgaan, Fonsje. Ik heb ook zoo gedacht, als jij, toen ’k jouw jaren had.

Alphons {met knikkers rammelend). Asje kolonel ben — krijg je ’n paard — en an de generale staf krijg je twéé paarde ...

Mari. Da’s ’n hééle promotie. Fons, Fons, ’k wou dat je mijn zoon was (neemt z’n handen).

Alphons. En dan?