Het Jonas Daniel Meijerplein

De Sjoelgas

Toelichting lot de voor den feestzang gecomponeerde i

Het koor zet de woorden TIOKH '3"l met plechtigen aanhef in en herhaalt ze op een bijzondere vreugdewekkende melodie, de blijde stemming der feestvierenden weergevende

Bij apyivyv av HT av wordt plotseling het tempo ineer ingehouden, terwijl bij nf DV het gezang vaster van uitdrukking wordt, als wilde het koor den feestdag van heden met den vinger aanwijzen.

Als deze woorden ten tweeden male gezongen worden, krijgt de melodie, in overeenstemming met de beteekenis van D’yiC’JNP DV, een opgewekter kleur. Tusschen dit gezang door hoort men de baspartij de woorden »nOïfi    zingen, om de

hoorders als het ware uit te noodigen, den av O'ywyvr vooral niet zonder nnOtP te laten voorbijgaan.

Dezelfde gedachtegang vindt ook bij de woorden D’JDM 71TH ny IsSn rapruOOTW uitdrukking, zooals zij door een bassolo voorgedragen worden. Het antwoord der andere partijen duidt, zooals van zelf spreekt, op de aanleiding tot het feest, het 100-jarig bestaan der vereeniging.

Men lette op de woorden    waarbij

de in vele landen gebruikelijke talmudmelodie terug te vinden is. Zij worden, door deze talmudmelodie doorvlochten, vele malen herhaald, wat ons aan een leerkamer denken doet, waar een aantal personen talmud studeert.

De tweeiie strophe, waarin van drie groepen, n.1. tnmpi daarna mam nWl en D'ITl pon sprake is, wordt door een solist (baryton) voorgedragen, ingeleid door de begeleidende partijen, die te kennen geven, welke groep door ieder gezang bedoeld wordt.

De derde strophe is in gebedsstemming gehouden.

Na de woorden    "HSOÖ    herhaalt    het koor

de woorden 'nöïPl met eene melodie die, in den beginne opgewekt, langzamerhand met soli der bassen kleuriger wordt en het feestlied ten slotte met de woorden    OV in droefgeestige stemming,

ter herinnering aan de verwoesting des tempels (p"ïir6 "Ot)> besluit.    DE    COMPONIST.

rren rrm mom dvd dw n«o nsipn jn¹? rÏDDn hwi p"n

a'ywjtst av -nr dv ra? TiDfcH VI -DT3D ^J1D0 uq: "bp. by_ ü'k ay.^i    ny_ isSn n?u nxa D’i

O’jnu D’W3 TE ■p'H "'F'

: dTrp    'hj^d* "ti V» rrjin*

TK?    D'TQ’j    ffD-p 'D’Niip' nD?n

-TPfJ wro! nnsrin 'yxrb mx;n *icó

•sjTSPf D^,'?JU D'jrm D'J134 'D’Jfl?W» ’»D : TTï-p '^1C'? ⁿⁱ^- O’TB paq

•rtapS npn? iEHp_T jyee pVg nStf* -nVij3 ’5^nn    ff? ifrtf "Nnn tiy

: nViKj nt?3p nis n y„ ^np rki'

Feestzang bij het honderdjarig bestaan van Reisjies Chogme in 1913.

1813 het initiatief namen tot het oprichten van dit genootschap, waarvan de naam ontleend werd aan Psalm 111 vers 10: „Het begin der wijsheid (Reschieth Chogma) is de vreze Gods”. Maar veel belangrijker nog is de vierde ongenoemde initiator geweest, die de impuls gaf tot deze vereniging. Het was niemand minder dan Salomo Dubno, de beroemde medewerker van Moses Mendelssohn, die een der schrijvers was van de Bijbelcommentaar (Bioer) bij Mendelssohns baanbrekende Bijbelvertaling. Elders hebben wij de betekenis uiteengezet van Amsterdam als centrum van de propaganda voor Mendelssohns ideeën in het algemeen. Hier is het uitsluitend van belang te wijzen op de invloed van Dubno op een groep Amsterdamse Joden, die in het begin van de vorige

105