Hoge hoeden, lage standaarden

HOGE HOEDEN / LAGE STANDAARDEN

grondslag in de drie noordelijke provincies' ambieerde te zijn. Het corps medewerkers en redacteuren bleef vrijwel ongewijzigd, de politiek kreeg een percentueel geringere plaats dan vroeger, de beschouwingen over germaanse lots- en bloedsverbondenheid verveelvoudigden in tal. Een van de belangrijkste grondslagen van Saxo-Frisia was, volgens een artikel d.d. 25 september 1942, ‘het stamsibbeschap, de germaanse bloedsverbondenheid en de eenheid volgens ras'. Het gaf ook een Nederlandstalig maandblad uit, genaamd ‘Het Noorderland’, waarin men beschouwingen aantrof over onderwerpen als Het Saksische Volkskarakter, De Groninger Volkscultuur, De Saksische Boerenwijsheid en - niet te vergeten - het Germanendom. ‘Wij behoren,' zo schreef de Leider van Saxo-Frisia prof. dr. J. M. N. Kapteijn in de 3de jaargang no. 3/4, ‘tot het Germanendom en het gaat nu voor alles om wat germaansch is, om zijn of niet zijn'.

Vaste medewerker van zowel ‘Het Noorderland’ als ‘It Fryske Folk’ was S. J. van der Molen, toendertijd nog woonachtig te Groningen. Hij publiceerde paginalange, eigenhandig geïllustreerde arikelen over gevelstenen, terpen, windhanen en meer van dit heemkundig stukgoed, benevens kunstzinnige beschouwingen als die over de tentoonstelling ‘Schilderkunst uit het Noorden’, gehouden te Groningen van 20 t.e.m. 28 juni. ‘De Friese schilder', aldus S. J. van der Molen, ‘werkt, zonder het vaak zelf te beseffen, geïnspireerd door die krachten van volk en grond, die men in de nieuwe tijd als de hoogste waarden tegemoet treedt'. Waardevolle bijdragen, die S. J. van der Molen eind 1941 beloond zag met zowel het secretariaat van de ‘Fryske Rie fen Saxo-Frisia’ als het eindredacteurschap van ‘It Fryske Folk’. Hij gaf het blad, dat tot dusverre een wat saai karakter had gehad, een iets fleuriger aanzien, door wat meer poëzie (‘Soldategrêf, ‘Brief fen it Front'), sprekende citaten van deskundige Duitse stamverwanten als Goethe en Hitler en enige fraaie illustraties, zoals de foto waarop men twee dozijn Grootgermanen met opgeheven rechterarm de Slag bij Warns - 1345-1942 - zag herdenken. Bijzonder illustratief was echter de voorpagina d.d. ‘15 Sellemoanne 1943' van ‘It Fryske Folk’, waarop men boven het onderschrift ‘Frysk Bloed yn Amearika' een statig familieportret zag van een Amerikaans ‘arbeidersgezin van Friese afkomst’. ‘Het harde, oppervlakkige leven in de USA, dat slingert tussen dollars en filmhelden, ijskasten en negermuziek, heeft ook dit gezin reeds getekend. Zo'n meisje als de tweede van rechts boven, dat is al helemaal ‘make

174