Hoge hoeden, lage standaarden

HOGE HOEDEN / LAGE STANDAARDEN

treffen, om zich zelf in het buitenland in veiligheid te brengen. Wij laten in het midden, of hier van een beweging sprake is, die eenige beteekenis heeft en of niet onder den eersten indruk der gebeurtenissen de dingen eenigszins overdreven worden; maar wat er geschiedt, heeft als symptoom groote beteekenis.’

Wat leek het allemaal nog ver, wat lijkt het vandaag weer ver. Vandaag - 10 oktober 1968 - nu de Volkskrant meldt:

Tongersdei 10 oktober sil ut namme fan it Provinsiael bistjür Fryslan de Kommissaris fan de Keninginne de Dr Joast Halbertsmaprijs 1968 ütrikke oan de hear S. J. van der Molen fan It Hearrenfean.

Wie herinnerde zich in 1968 ook dat de heer Van der Molen omstreeks 1938 een fervent, racistisch antisemiet was, zoals zovelen.

M. van Amerongen schreef in Vrij Nederland van 28 september van dat jaar:

‘een ,fryske striider’ tegen de cultuur

DER JOODSE FILMMAGNATEN

De heer S. ƒ. van der Molen, kunst- en provincieredacteur van de Leeuwarder Courant, auteur van tientallen boeken over onderwerpen als ‘De Hindelooper Volkscultuur in het Licht van de Archieven’ en ‘Ta de Fryske Folkskunde’, medewerker van de periodieken ‘Yt Bea-ken’, ‘De Vrije Fries’, ‘Volkskunde’ en ‘Neerlands Volksleven’, is enige dagen geleden bekroond met de tweejaarlijkse Dr. Joost Halbertsmaprijs ‘voor werken op het gebied van de Friese geschiedenis en heemkunde’.

Het is een bekroning waarbij wij enige kritische kanttekeningen plaatsen, net zoals wij dat plegen te doen wanneer men het nodig acht om collaborerende beeldhouwers de opdracht te verlenen tot het vervaardigen van verzetsmonumenten, net zoals wij dat plegen te doen bij collaborerende componisten die zo nodig een opera moesten vervaardigen die in een concentratiekamp speelt en net zoals wij dat plegen te doen bij Wehrmachtsofficieren, die bewogen woorden spreken bij de herdenking van de Helden van de Twintigste Juli.

172