Hoge hoeden, lage standaarden

HOGE HOEDEN / LAGE STANDAARDEN

barakken bouwden, waarin de bedden, drie boven elkaar, dicht opeen stonden, en waarin gemeenschappelijke wasgelegenheden zich bevonden met twee W.C.’s, die alleen ’s nachts mochten worden gebruikt -overdag moest men zich begeven naar de bij de barakken opgestelde gebouwen met open privaten, waarin het vuil zich opstapelde - werd de gezondheidstoestand zeer slecht: het aantal patiënten aan geelzucht, met long- en middenoorontsteking en andere ziekten werd ongekend groot en ook het sterftecijfer was, naar uit overgebleven lijsten blijkt, hoog/

‘En toch moet men het nog als een geluk prijzen, dat de Duitsers hier een goed-ingericht kamp vonden en gebruikten; want ‘Westerbork’ kon ondanks zijn gebreken zelfs tijdens de bezetting naar verhouding als kamp nog dragelijk heten, wanneer men het vergelijkt met andere doorgangskampen in West-Europa, in België en Frankrijk, die de Duitsers of hun handlangers zelf voor Joden hadden ingericht en bestuurden/

Het toppunt van alles lijkt tenslotte Cohens rechtvaardiging achteraf, als hij concludeert:

‘En toch zou, gelijk het vaker in de geschiedenis der mensheid is geschied, het besluit tot stichting van een centraal kamp gevolgen hebben, die niemand kon voorzien en die juist voor een deel der kampbewoners van 1939 tot geluk zouden wezen, omdat in 1944 zij in Nederland mochten blijven, toen alle anderen uit het kamp waren weggevoerd/

Een ‘geluk’ heet deze vreemde schutter het tragische feit dat mede onze joodse tekortkomingen tegen de slachtoffers van Hitler, deze slachtoffers er toe brachten in het door de Nederlandse regering gestichte concentratiekamp Westerbork tussen 1942 en 1944 de nazi’s behulpzaam te zijn bij de deportatie van rond 100.000 joden!

Zou een andere conclusie nu althans niet méér voor de hand hebben gelegen? Namelijk dat de eeuwige wet van het joodse lot zich op macabere wijze had gemanifesteerd aan de Nederlandse joden, die er in die jaren niets van begrepen.

164