Hoge hoeden, lage standaarden

HOGE HOEDEN / LAGE STANDAARDEN

lezers ongetwijfeld reeds uit de bladen kennis hebben genomen. Nadat het aanwezig eere-lid, de Heer I. Koekoek Sr., (de Heer J. B. Hijmans was helaas wegens gezondheidsredenen verhinderd) in eenige welgekozen bewoordingen blijk gegeven had van de gevoelens welke hem bezielden, trad mej. Zus Vos naar voren om nog eenmaal T.O.P. en genoodigden te doen genieten van haar talent. Met tact was het korte programma samengesteld en het aanhooren daarvan moest onwillekeurig een gevoel van spijt doen opkomen over het feit, dat wij deze eminente medewerkster zoo spoedig zullen moeten missen ...

De Heer Ziekenoppasser, voorzitter van het groep-comité, sprak namens de ouders der padvinders, op geestige wijze, die ons evenwel weer de overtuiging schonk, dat deze spreker ter dege de aangewezen man is voor deze zoo belangrijke functie.

Nu zong een andere T.O.P.-ster, reeds sedert de oprichting onzer vereeniging in dienst daarvan. Mevr. E. C. v. d. Ham, met haar krachtige, volle stem een tweetal liederen, uitstekend begeleid door den Heer Mau Koekoek, met als toegift een vroolijk, schalksch wijsje.

Nadat het oudste bestuurslid, de Heer A. Hamme, de aanwezigen toegesproken had, daarbij speciaal het karakter van T.O.P. aan een beschouwing onderwerpend, komen de padvinders een oogenblik in actie, om op alleraardigste wijze te demonstreren hoe de padvinderij nu eigenlijk wel in elkaar zit, besluitend met het forsch gezongen schoone padvinderslied: ‘Hoort, zegt het voort!’

Het is nog even voor tien uur, er wordt gepauzeerd en de aanwezigen krijgen gelegenheid kennis te maken met den nieuwen Eere-Voor-zitter, waarbij de welpen voorrang genieten, want, gelijk de voorzitter had opgemerkt, het werd bedtijd!

De kennismaking over en weer geschiedde op gemoedelijke wijze en er was al een sfeer van vertrouwelijkheid toen, om kwart over tien, Prof. Josephus Jitta zijn rede aanving, allereerst er op wijzend dat hijzelf het wel degelijk als een eer beschouwde tot deze functie geroepen te zijn en vervolgens de verschillende sprekers dankend voor hunne vriendelijke woorden aan zijn adres. Aan deze rede verbond spr. tevens de aangekondigde causerie over ‘De Godsdienstvrijheid in Nederland’.

Op welk een ongekunstelde, bevattelijke wijze wist de geleerde spreker ons te doen doordringen van het besef van het geluk dat wij genieten, te wonen in Nederland, het land, waar eenmaal een Willem van Oranje, vroom Calvinist, gestreden had en zijn leven gegeven had

158