De zoon van een gazzen

Het is niet onmogelijk, dat de ‘diehards’, die de daad voorbereidden en volbrachten, zo overtuigd waren van het rechtvaardige van hun daad, dat zij van meet af aan zelfs de publieke opinie hebben willen confronteren met deze moord als een duidelijke uiting van Joods terrorisme! Tussen hen en de gematigden heerste terzake verschil van mening. Achter de moord op Jacob Israël gaat een principiële controverse schuil tussen de militaire interpretatie van de heel vroege Hagana en de terroristisch subversieve. Dit blijkt ook uit Blood and Fire, een soort geromantiseerde memoires van A.X. (een typoscript van 357 pagina’s), waaraan door mij het fragment over de moord werd ontleend (zie pag. 329-332, corresponderende met het typoscript folio 85-90). Dit typoscript én een bundel authentieke brieven (door X. tussen 1955 en 1957 gezonden aan een redacteur van het Sefer Toldot Hagana - Geschiedenis der Hagana - zulks ten behoeve van de geschiedenis van het Israëlische leger) vormen mijn voornaamste bronnen.

IV

Gaan wij uit van Blood and Fire dan concentreert zich X’s problematiek op de volgende punten:

A.    Het verraad

1.    De Haan (‘Van Fried’) is ‘a traitor’ (folio 37).

2.    Zijn reis naar Amman wordt met name genoemd (38).

3.    ‘And all this in the name of God’ (38).

4.    De Haans ‘geloof’ wordt gesepareerd van de echte orthodoxe Joden, die nooit tot verraad in staat zijn.

B.    De moord

1. Mening van de gematigden: ‘terrorism is even more dangerous. Our aim is not just a country for the Jews. We want to create here a better life, a life of justice and freedom. We cannot achieve this ideal walking over dead bodies...’ (39).

.Extreem standpunt = X: ‘Van Fried is a mad dog. It is our duty to put him out of the way’ (39).

Zo blijkt uit een dialoog (‘our talk in Beith-Hakerem’). Alles culmineert tenslotte in de vraag of‘men’ de moord zou begrijpen en accepteren:

‘It won’t be understood!’ I cried. ‘Maybe here, in Palestine, people will understand, but not abroad. The Jews outside Palestine won’t understand. Never! And we need their understanding and good will more than any-thing in the world. We are preparing the country for them; we are just the pioneers.’

Dat deze dialoog als neerslag van bestaande standpunten dient te worden

386