De zoon van een gazzen

hier van buiten gekomen zijn, uit Rusland en uit Galicië, de meest radicale elementen. De Ezrach bevat de gematigde, burgerlijke elementen, die hier geboren en getogen zijn. Zij willen ook den invloed van het Zionistencongres zooveel mogelijk beperken. Het land is gegeven voor de Joden, die er wonen. Niet aan de Zionistische organisatie. En niet aan het Joodsche volk buiten Palestina. De Joden in Palestina kunnen geen besluiten nemen, bindend voor de Joden buiten Palestina. Zeer goed - maar dan ook niet omgekeerd. In den naam ‘Ezrach’ ligt dus een verzet naar twee kanten. Ten eerste: tegen inmenging van buitenlandsche Joden. Ten tweede: tegen al te radicale elementen.

V. De Mizrachie, de orthodoxe Zionisten, wier programma bekend is. VI. De vereeniging ‘Jeruzalem’, de orthodoxe anti-Zionisten. Volgens de tegenstanders is het eenige doel van die vereeniging de verdeeldheid en verwarring onder de Joden te doen voortduren en daarvan zelf te profiteeren door instandhouding van allerlei liefdadigheidsinstellingen zonder controle. Hun agitatie tegen het vrouwenkiesrecht zou dan maar een voorwendsel zijn om de constituante te doen mislukken. Ik geloof niet, dat men de vereeniging ‘Jeruzalem’ recht doet. Ze wordt gesteund door groote eerwaarde geleerden als R. Chaïm Sonnenfeld en R. J. J. Diskin. De groote moeilijkheid is het ellendige geld. Het geld, ook voor reliefarbeid, is in handen van de Zionisten. Beweerd wordt nu, dat velen zich op hoop van zegen aansluiten bij de Zionisten. Omgekeerd: dat velen, die om de een of andere reden geen uitkeering krijgen, principieele anti-Zionisten worden. Zionisme en anti-Zionisme zouden hier zuiverder zijn, wanneer liefdadigheid en politieke arbeid geheel gescheiden waren. De bevolking van Palestina heeft in den oorlog bitter geleden onder ziekte en broodsgebrek. Alles is hier nog heel duur. En voor geld bestaat hier een overmatige belangstelling.

Trouwens, de geheele Joodsche bevolking in Palestina bedraagt niet meer dan een zestigduizend menschen; ongeveer Haarlem. Een partij met duizend leden is daarin al een belangrijke factor. Daarbij komt, dat de verbinding in de verschillende landsdeelen heel moeilijk is. Iedere stad en iedere kolonie staat bijna op zichzelf. Zooals ik zeide, kranten hebben we hier niet. De politiek bestaat uit praatjes en aanplakbiletten.

Hij eindigt met groep VI, die der extreme orthodoxen, wier machteloze organisatie slechts door hem tot een factor van politieke betekenis zal uitgroeien. Hij bezoekt voortdurend hun synagoge op de Duitsche Plaats, waar hij tracht door te dringen ‘tot de gelouterde vroomheid van deze

243