De zoon van een gazzen

Beweging. Keuze bestond er voor normale mensen, niet voor deze late nabloei der Joodse mystici, die op de grens van eeuwen was geboren en werd voortgestuwd door geheimzinnige krachten.

KEUZE

Ik kan wel de Eeuwigheid winnen Als ik mij-zelf verlies.

Maar mijn ziel en mijn gretige zinnen Schreien, dat ik mij-zelven kies.

En het resultaat ?

EINDSOM

Geen dag, geen uur, geen minuut, geen seconde Dat mijn Leven niet tegen zijn Dood strijdt,

’k Heb veel gezocht en zalig veel gevonden,

Tot dit: ‘Alles is Niets bij de Eeuwigheid.’

MACHTLOOS

Aan wal, aan boord: ’t is alles, alles, één,

Eén wind en één eindlijk getij.

Wat de dagen gul geven, dat neemt mij De Eeuwigheid heen.

WANHOOP

Eeuwig: ik heb van ’t Eeuwig Lied gesproken Als Dichters doen, tot ik de Eeuwigheid zag.

En weet: tot eeuwig vaagsel wordt gebroken De bouw van eiken dag.

‘Aan wal, aan boord...’ De trein had hem naar de Hoek gebracht, hij had zich ingescheept op een van de boten, die hem naar Engeland zouden voeren. Hoe lang scheen het geleden, dat hij met Van Eeden dit traject aflegde 1 De bedienden verwonderden zich over de vreemde Jodenman, die eigen brood had meegebracht, eigen bestek, en voor wie zij alleen maar eieren moesten koken. Er gingen fluisterverhalen rond - hij scheen het niet of nauwelijks te merken. Hij schreef en bleef schrijven ook na zijn aankomst

221