De zoon van een gazzen

weging hebt u vele joden verheugd; het is door de bestuurders van het Fonds nagedrukt (dat vindt u toch goed? Er staat bij uit De Beweging) en verspreid.

Het krantje bleef bewaard: De Maccabaeër, No.3, onder redactie van Edu-ard Pool, oplage 5500 exemplaren, met illustraties uit de Zionistische oertijd. Op pagina 2 bevindt zich het gedicht Op den Bloemendag van het Joodsch Nationaal Fonds, met dat merkwaardige slot:

Keer ik met u zingend? Of zal nog slechts uw trouw gedenken,

Den Dichter van dit Lied;

Stijg, stijg, mijn Zang, hun Daad vervult uw Droom, dat geen durft krenken Ons Recht in ons gebied.

En daaronder koel en nuchter:

IEDERE ZIONIST MAKE KRACHTIG PROPAGANDA VOOR HET J.N.F.

Ons J.N.F. heeft behoefte aan ijverige vaste medewerkers, in alle plaatsen, waar Joden wonen.

Hij sloot zich - natuurlijke consequentie - omstreeks 1912 ook officieel aan bij de Nederlandse Zionistenbond. Op 6-1-1913 schrijft hij Verwey:

Zeer waarde Heer Verwey, een dezer dagen hadden wij de jaarvergadering der Zionisten. Voor ’t eerst was ik afgevaardigde. Tijdens de debatten over den toestand der Joden schreef ik het gedicht, dat ik u toezend.

Zijn enthousiasme kent geen grenzen. Voor het geringste werk - het lichten van de blauw-witte J.N.F.-busjes-voelde hij zich niet te groot. Hij werkte voorbeeldig. In de N.Z.S.O. (= Nederlandse Zionistische Studenten Organisatie) groeide zijn faam. In uitstekende Joodse milieus werd hij ontvangen.

30-10-1913 aan Verwey:

Zeer waarde Heer Verwey, ik denk, dat ik Maandagmiddag te Leiden kom. Gaarne zal ik u dan zien te Noordwijk, maar blijf er niet voor thuis! Ik eet ’s middags bij Prof. Ehrenfest en lees des avonds voor de Joodsche studenten.

5—11—1913 Aan Verwey:

In Leiden had ik het heel prettig. Zooveel jongere Joden, die mij liefhebben om mijn Liederen.

176