De zoon van een gazzen

Prof. Dr. L. S. Ornstein. Er werd een motie aangenomen, luidende als volgt:

motie, aangenomen op de Joodsche Congresdemonstratie te Amsterdam. De vergadering van in Nederland gevestigde Joden, bijeengeroepen door een Comité ad hoe uit de Nederlandsche Afdeelingen der ‘Alliance Israëlite Universelle’, der Zionistische Wereldorganisatie en der ‘Jewish Territorial Organization’.

gelet op de door de georganiseerde Joden in de huidige politieke constellatie geuite verlangens met betrekking tot de emancipatie der Joden, de toekenning van nationale rechten in Nationaliteiten-Staten en de nationale concentratie van het Joodsche Volk in Palestina; gelet ook op de aller-wege uitgesproken bedoeling, dat bij den vrede recht geschiede aan alle volkeren;

spreekt als haar verlangen uit dat voor goed een einde worde gemaakt aan de achteruitzetting en verdrukking, waaraan de Joden bij voortduring blootstaan en aan het onrecht hun gedurende eeuwen aangedaan; besluit bij de Nederlandsche Regeering er op aan te dringen, om, getrouw aan hare eeuwenoude tradities, haar invloed aan te wenden ten behoeve der Joden en te bevorderen, dat het Joodsche vraagstuk bij eene vredesconferentie, althans bij het sluiten van den vrede, gehoord de bevoegde vertegenwoordigers der georganiseerde Joden, in zijn vollen omvang opgelost worde, en deze regeling met deugdelijke waarborgen worde omgeven; doet een beroep op alle Joden in Nederland om in dit historisch tijdsgewricht van hunne solidariteit te getuigen.

Pogromstemmingen dreven de Joodse spanningen tot het uiterste. Overal in Oost-Europa werd Joods bloed vergoten. Een alfabetische lijst van de pogroms in Polen van november 1918 tot juni 1919, samengesteld door M. Lieber en gepubliceerd ten bate van een landelijke Joodse protestdag op zondag 27 juli 1919 vermeldt er ongeveer 200! Een afschuwelijke lijst! Wéér een meeting, wéér een resolutie, wéér in het Concertgebouw.

Maar toen was Jacob Israël al lang in het land der Vaderen.

Ook hij had deze jaren zeer bewust meegemaakt. Op de Congresdemonstratie was hij aanwezig geweest. Figuren als Kann en Ornstein kende hij persoonlijk. Opperrabbijn Onderwijzer was de schoonvader van zijn broer Meijer, die met diens dochter Pauline was gehuwd. Had hij zelf wellicht gedacht op het podium te schitteren? Als enige dan; want de Zionisten exponeerden hem nimmer.

In eigen milieu had hij niettemin werk van betekenis verricht. Door zijn

172