De zoon van een gazzen

is voor alle zekerheid een tweede enveloppe bijgevoegd! Het gaat Jacob Israël slecht, althans in de psychische sector. ‘Bovendien heb ik veel pijn. Ik zeg dit alles niet, mijnheer Verwey, opdat gij het belangrijk moogt vinden, maar weet u wat wel vreemd is? Dat ik mijn litteratuur veel beter en veel zuiverder vind geworden. U zult daar misschien wat om lachen, vooral als u dit stuk van mij leest en nog eens wat anders misschien. Maar toch is ’t zoo. Mooi-vinden is heelemaal een subjectief gevoel.’

Baantjes in diverse plaatsen doemen op in de rommelige levensgang van de man, die zijn weg nog niet heeft gevonden en die het moeilijk verkroppen kan, dat het Tijdschrift nog steeds voor hem gesloten blijft. Een enkele keer wordt zijn toon kribbig, geïrriteerd, maar voor zijn doen blijft hij een heer.

Amsterdam. 27 Palestrinastraat

25 October 1907

Zeer waarde heer Albert Verwey, ik moet nog eenige bezwaren inbrengen tegen eenen brief, dien u mij hebt geschreven en dien u wel vergeten zult zijn; het zijn dezelfde bezwaren, die ik tegen ‘De Beweging’ heb. Ja, dat is een heel mooi tijdschrift, dus het zal wel gauw leelijk worden of sterven, want er is in dit land in dezen tijd voor een goed tijdschrift toch geen plaats. Maar ik vind het bezwaar, dat u ontzettend de leider van dat tijdschrift bent. Ik zie tegenwoordig niet ver in de wereld, bijvoorbeeld niet verder dan de achterhuizen van de straat, maar ik geloof, dat uwe opvatting van leider verkeerd is. U heerscht. Ik zit er dikwijls over te denken wat erger is heerschen of beheerscht te worden. Ik vind ze allebei slecht. Tegenwoordig leef ik alleen met mijne kunst. De heele wereld heb ik verloren, maar mij zelven niet, want het geeft toch niets, of men een wereld wint en zich zelven verliest. Laat de heer Gutteling maar oppassen, dat hij zich zelven niet verliest in uwe beweging. Ik lees uw tijdschrift altijd en aandachtig. Uw stuk in de Mercure de France heb ik gelezen. Ik vind het koninklijk van u, dat u beweert, dat het boek van N. v.d. Schaaf tot de meest besproken boeken behoort, terwijl u heel goed weet, dat er weinig over gezegd is. Dus die koninklijkheid is wel mooi, maar het feit is niet juist. Querido en de Queridomanen zijn zeer boos op u, en ik vind, dat zij daarin niet geheel ongelijk hebben.

De grenzen zijn wel vaag geworden, dat de heer J. de Meester van de Nieuwe Gids naar de Gids gaat. Het is wel prettig, dat u grenzen houden wilt. Maar ten slotte lezen de menschen voor hun genoegen. Er groepeeren zich goede dichters om u heen. Ik vind Jan Prins de beste. Gisa is de eenige, die ik

in